มีอะไรที่สามารถเก็บออกไปได้บ้าง
แม้ว่าตัวห้องจะถูกปิดกั้นไว้ด้วยประตูเหล็กหนา แต่เพียงแค่ตวัดกระบี่อย่างง่าย ๆ ประตูเหล็กก็ถูกทลายลงเหมือนแผ่นกระดาษ ภายในห้องนั้นมีหินปฐมกาลถูกเก็บไว้มหาศาลปานขุมทรัพย์ รวมไปถึงซากอสูรที่มีมากหน้าหลายตา
คำนวณคร่าว ๆ ด้วยสายตา ลำพังแค่หินปฐมกาลก็น่าจะมากกว่าแสนก้อนแล้ว!
ไหนจะกองซากสัตว์อสูรที่สูงเป็นภูเขาอีก สมแล้วที่เป็นตระกูลที่ร่ำรวย
ม้าที่ไม่ได้หญ้าก็จะไม่อ้วน!
รวยชะมัด!
แววตาของฉู่โม่วเป็นประกาย
โจวเฉิง ในฐานะเป็นคนแข็งแกร่งที่ทรงอิทธิพลคนหนึ่งในฐานลู่หยาง เขาทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์มากว่าสิบปี ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกหากเขาจะร่ำรวยเป็นกอบเป็นกำเช่นนี้
แต่ตอนนี้
ทุกสิ่งทุกอย่างตกอยู่ในมือฉู่โม่วแล้ว
เขารีบกวาดเอาทรัพย์สินต่าง ๆ ภายในห้องนี้ลงถุงเก็บของทั้งหมดอย่างไม่ลังเล!
หลังจากตรวจสอบดีแล้วว่าไม่เหลืออะไรให้กอบโกยอีก ฉู่โม่วก็วางแผนออกไปจากที่นี่
ถึงแม้ว่าการต่อสู้ระหว่างตนกับโจวเฉิงจะไม่ได้ยาวนานนัก แต่เสียงอึกทึกครึกโครมนั้นก็ถือว่าเรียกแขกได้เยอะพอสมควร เขามั่นใจมากว่าจะต้องมีหลายคนที่รู้สึกได้ถึงการต่อสู้เมื่อครู่แน่ ๆ ดังนั้นแล้วเพื่อหลีกเลี่ยงการไปให้ปากคำกับตำรวจ จึงควรรีบออกจากที่นี่
“ถ้าจะกลับ ก็ต้องรีบกลับตอนนี้แหละ!”
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว เขาก็หันหน้าแล้วหลบหนีออกจากที่นี่ไป
ทุกอย่างเป็นดังที่เขาคิด หลังจากที่ฉู่โม่วเดินออกไปได้ไม
