ตัวเองตั้งแต่แรกก็ดี!”
คิดได้ดังนั้น ภายในใจของโจวเฉิงก็รู้สึกเสียใจขึ้นมา
แต่ตอนนี้มันสายไปแล้วที่จะมามัวเสียใจ!
ทั้งสองฝ่ายกระตุ้นพลังในร่างกายกันแล้ว ดูท่าการต่อสู้ในครั้งนี้จะไม่จบลงจนกว่าจะมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งล้มตายกันไปก่อนแน่ ๆ!
ก่อนทุกอย่างจะเริ่มต้นขึ้น สีหน้าที่เยือกเย็นของโจวเฉิงหันมองไปยังฉู่โม่วและกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ฉันคิดว่าแกจะเป็นแค่หนอนแมลงตัวเล็กที่สามารถกำจัดไปได้ง่าย ๆ ไม่คิดเลย… ว่าวันนี้แกจะกลายเป็นเสี้ยนหนามที่ทิ่มแทงฉันได้ขนาดนี้!”
“แต่ก็ดี ในเมื่อแกอุตส่าห์มาหาถึงหน้าประตู ฉันก็จะช่วยฆ่าแกเอง!”
“ฉันจะใช้โอกาสฆ่าแกนี้ ผลักตัวเองให้ทะลวงผ่านขั้นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูง เผลอ ๆ ถ้าฆ่าแกได้ฉันอาจจะกลายเป็นขั้นจอมยุทธ์เลยก็ได้!”
สิ้นเสียง
โจวเฉิงก็เป็นฝ่ายเปิดฉากการต่อสู้ก่อน “ทรมานไปจนตายซะ!”
…
