วแน่น
เขาไม่คาดคิดว่าเฉินซีเวยจะได้รับบาดเจ็บจริง ๆ!
ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเขาเจอฝูงหมาป่าสายลมอีกก็อาจหลบหนีไปไม่ได้ง่าย ๆ!
“ไม่นะ ฉันต้องไปตามหาเธอ!”
เมื่อคิดได้ดังนั้นฉู่โม่วก็ไม่กล้าเสียเวลาอีกต่อไป เขาพูดคุยกับตู้จิ้งอีกนิดหน่อย หลังจากที่ถามเส้นทางเรียบร้อย เขาก็ใช้พรสวรรค์ธาตุลมและจากไปอย่างไม่รอช้า
ข้างหลัง
ตู้จิ้งมองดูทิศทางที่ฉู่โม่วมุ่งหน้าไปด้วยสายตาที่สับสนงุนงง
ก่อนหน้านี้
ฉู่โม่วมีผลการเรียนที่ดี เขาเป็นคนสุภาพ อีกทั้งหน้าตาและท่าทีของเขาก็โดดเด่นเป็นอันดับต้น ๆ
ตอนที่ตู้จิ้งเริ่มรู้จักกับความรัก เธอก็แอบชอบเขาเหมือนกัน
แต่หลังจากนั้นเมื่อพบว่าตัวเธอมีพรสวรรค์ในการฝึกวรยุทธ์ ในขณะที่ฉู่โม่วเป็นแค่คนธรรมดาที่ไม่อาจฝึกฝนได้ เธอก็ค่อย ๆ ออกห่างจากฉู่โม่วและตัดเขาออกไปจากหัวใจ
‘พวกเรามาจากโลกที่ต่างกัน!’
เธอพูดกับตัวเองในใจในตอนนั้น
แต่ตอนนี้…
ตู้จิ้งยิ้มอย่างขมขื่น
ยังไงทั้งสองก็ยังมาจากคนละโลก!
แค่แตกต่างไปจากก่อนหน้านี้
ในตอนนั้น เธอเป็นคนสันโดษผู้โอ้อวดเกี่ยวกับโชคชะตาที่ไม่ธรรมดาของตัวเอง ซ้ำยังดูถูกฉู่โม่วราวกับว่าเขาเป็นแค่มดตัวหนึ่ง
แต่ในตอนนี้ เธอกลับเป็นฝ่ายตกลงไปสู่ดิน ในขณะที่ฉู่โม่วเป็นเหมือนกับสายลมและดวงจันทร์บนฟากฟ้า
เธอได้แต่เงยหน้าขึ้นมองผืนนภานี้ด้วยความสิ้นหวัง
เหมือนความแตกต่างระหว่างฟ้ากับดิน
“ช่างมันเถอะ…”
เธอถอนหายใจและกำจัดความคิดเพ้อฝันออกไปจากหัวใจ
