งสิ่งบางอย่างยื่นให้อีกฝ่ายไป
มันคือ หินปฐมกาล ซึ่งมีค่าสูงถึงหกร้อยหยวนแม้จะมีเพียงก้อนเดียว ด้วยใบหน้าที่นิ่งสงบและไร้ซึ่งความกังวล มันทำให้ภาพลักษณ์ของฉู่โม่วดูเหมือนจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่กล้าแกร่งขึ้นมาทันทีหลังจ่ายเงินด้วยหินปฐมกาลก้อนนี้
ทว่าอีกฝ่ายจะรู้หรือไม่ว่าเหตุที่ฉู่โม่วไม่ไหวติงขณะที่ใช้หินปฐมกาลจ่ายแทนเงินหยวนนั้น แท้จริงแล้วมันเป็นเพราะ ฉู่โม่วได้มันมาจากโจวชี่ต่างหาก
โชคลาภมันไม่เข้าใครออกใครบ่อย ๆ หรอก
เพราะงั้นต่อให้เขาจะเอาของล้ำค่าเช่นนั้นมาใช้กับการซื้อของเหล่านี้ มันก็ไม่ได้เข้าเนื้อแต่อย่างใด
เขาเก็บชุดอุปกรณ์สำหรับเข้าป่าลงกระเป๋า
เมื่อทุกอย่างพร้อม ฉู่โม่วตั้งใจจะออกจากร้านแห่งนี้และเข้าป่าไปในทันที
แต่ในตอนนั้นเอง
จู่ ๆ เสียงหนึ่งก็โวยวายขึ้นมาจากสถานที่ที่ไม่ไกลนัก
“ได้โปรด ช่วยฉันด้วยค่ะ! ได้โปรดเถอะนะคะ!”
เจ้าของเสียงร้องเป็นผู้หญิงร่างบางคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ต่อหน้าผู้ปลุกพลัง เธอกำลังขอร้องอะไรบางอย่าง
ผู้ปลุกพลังหนุ่มดูลำบากใจก่อนจะพูด “มันไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากจะช่วยเธอหรอกนะ แต่สิ่งที่เธอขอน่ะมันยากเกินไป…อสรพิษสองหัวนั่นมันสัตว์อสูรระดับ 2 แถมยังเป็นขนาดกลางด้วยนะ อย่างน้อย ๆ เธอควรจะไปขอให้พวกผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางช่วย ฉันเอาชนะมันไม่ได้จริง ๆ”
“แล้วก็ของรางวัลที่ได้จากเธอมันก็แค่ไข่สัตว์อสูรทั่ว ๆ ไปด้วย ไข่ที่ยังไม่ฟักก็ไม่นับว่ามีประโยชน์หรอก… ฉันไม่ร
