บทที่ 93ฝูงอสูรแตกพ่ายหนีไป เซียวเหยียนก็พบท่านลุงอันที่มุมหนึ่งของกำแพงเมือง
เมื่อเห็นท่านลุงอันสลบไป ได้รับบาดเจ็บสาหัส เซียวเหยียนก็อดที่จะถอนหายใจในใจไม่ได้
ล้วนแต่โทษตนเองที่มาช้าไป ปกป้องท่านลุงอันไว้ไม่ได้
เซียวเหยียนไปหาเฉินเว่ย ให้เขาช่วยจัดคนมารักษาอาการบาดเจ็บให้ท่านลุงอัน
เฉินเว่ยรับปากทันที ก็รีบให้คนนำเซียวอันลงไป ส่งแพทย์ทหารที่ดีที่สุดไปรักษา
จ้าวหู่นำเซียวจื่อเซวียนและหลิวรั่วซีสองคนมาหาเซียวเหยียน ก็เห็นภาพฉากนี้เช่นกัน
อสูรนอกเมืองถูกตีแตกพ่ายไปแล้ว ใต้กำแพงสูงเต็มไปด้วยซากศพ สภาพนั้นไม่ต่างอะไรกับทิศตะวันตกของเมืองเลย หากจะบอกว่ามี ก็คือจำนวนมากกว่า เลือดไหลนองยิ่งกว่า!
ผู้บาดเจ็บบนกำแพงเมืองมีไม่มากนัก เมื่อเห็นเซียวอันที่ถูกหามลงไป จ้าวหู่ก็มองไปยังเซียวเหยียนที่แม้แต่แขนเสื้อก็ไม่เปื้อนเลือด ราวกับคนที่ไม่เป็นอะไร มุมปากของเขาก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกสองที
ตั้งแต่โบราณมาเคยได้ยินแต่ข้ารับใช้แอบคุ้มกันคุณชายน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นคุณชายน้อยแอบคุ้มกันข้ารับใช้
ตระกูลเซียวนี้จะแข็งข้อต่อฟ้าดินเกินไปไหม…
“กระบี่ของท่าน”
หลิวรั่วซีเห็นได้ชัดว่าไม่รู้ว่าในสมองของ
