มากมายบนโต๊ะ
แต่ละจานทำให้สีหน้าของเจ้าหล่อนเผยอารมณ์ความรู้สึกออกมาทีละเล็กละน้อย จากที่แต่เดิมดวงหน้านั้นเยือกเย็นราวกับรูปปั้นสลัก
“ถ้าเป็นฝันล่ะก็…”
“ตลอดชีวิตต่อจากนี้ก็ไม่อยากจะตื่นแล้วล่ะ”
…
ภายในห้องของฉู่โม่ว
ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างโล่งอก
เขารู้ดีว่าการกระทำเช่นนี้จะต้องทำให้เฉินซีเวยสงสัยแน่ ๆ
แต่ถ้าจะให้อธิบาย… ก็คงจะอธิบายอะไรไม่ได้อยู่ดี
อย่างน้อยมันก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย!
เจ้าของร่างนี้ทำร้ายจิตใจของเฉินซีเวยมาตลอดสองปีเต็ม จนเขากลัวเธอจะต้องจมอยู่กับความผิดหวังนานไปกว่านี้
ไว้หาคำอธิบายดี ๆ ได้แล้วค่อยว่ากันก็แล้วกัน ยังไงเสีย ตอนนี้ก็ต้องทำอะไรสักอย่างก่อน
“จากนี้เป็นต้นไป…”
“ฉันต้องเริ่มจริงจังกับการพัฒนาความแข็งแกร่ง!”
ละทิ้งทุกสิ่งอย่างที่คอยกวนใจ ฉู่โม่วสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะหยิบเอาอัตลักษณ์แห่งอสูรของตัวเซเบิลสายฟ้าสีม่วงออกมาและกล้ำกลืนมันลงไปในหนึ่งอึก
วินาทีต่อมานั้น
ความปวดร้าวและพลังอันมหาศาลก็เอ่อล้นไปทั่วร่าง
ฉู่โม่วใช้จังหวะนี้ฝึกฝนร่างกายอย่างไม่ลังเล และให้มันดูดซับอณูแห่งชีวิตที่ไหลเวียนอยู่ในอากาศ ไปพร้อมกับปรับตัวให้เข้ากับพลังของอัตลักษณ์อสูรที่เข้าไปอยู่ในร่างกาย
หนึ่งเดือนผ่านไป
ตึง!
พลังของอัสนีสีม่วงถูกกระตุ้น และผสานเข้ากับหมัดขณะต่อยเข้าไปที่เครื่องทดสอบความแข็งแกร่ง และในครั้งนี้… มันก็ยังสั่นสะเทือนรุนแรงเหมือนใส่พลังสายฟ้าไปเต็มที่ ก่อนจะเผ
