หมัดทั้งสองปะทะกัน คลื่นกระแทกที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าฉีกพื้นดินใต้เท้าทั้งสองคนออก แต่ร่างของหลินชีเยี่ยไม่เพียงไม่ถอยหลัง กลับอาศัยจังหวะนั้นก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าว แล้วซัดหมัดที่สองออกไปอย่างรุนแรง!
เมื่อเห็นเช่นนั้น เสิ่นชิงจู่ก็ไม่ยั้งพลังอีกต่อไป ใช้พลังเต็มที่ประชิดตัวต่อสู้กับหลินชีเยี่ย!
เสียงระเบิดดังต่อเนื่องกันในอากาศ ในเวลาเพียงครึ่งวินาที ทั้งสองแลกหมัดกันนับสิบครั้ง จนแม้แต่อูเฉวียนที่อยู่ในขั้นอนันต์ที่ยืนอยู่บนยอดเขาก็ยังมองการเคลื่อนไหวของพวกเขาไม่ทัน เขาเห็นเพียงอากาศและพื้นดินรอบ ๆ บิดเบี้ยวไปมา จนเกิดเป็นอาณาเขตสุญญากาศ!
ท่ามกลางเงาที่เคลื่อนไหวชวนตาลายนั้น ร่างหนึ่งลอยกระเด็นออกไป สิ่งที่ทำให้อูเฉวียนตกใจก็คือ คนที่ลอยออกไปไม่ใช่หลินชีเยี่ยที่ไม่มีผนึกเทวะ แต่เป็นเสิ่นชิงจู่ผู้มีหกปีกต่างหาก!
เสิ่นชิงจู่สะบัดปีกเบา ๆ ร่างกายร่อนลงสู่พื้น เขามองร่างที่มั่นคงดั่งหินผาในม่านควัน สีหน้าเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
“ทำไมร่างกายของนายถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?!”
