บทที่ 1597 ความจริงใจ
ณ สถานที่แห่งหนึ่งในต้าเซี่ย
“ผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการพิเศษคนใหม่?!”
เมื่อได้ยินชื่อตำแหน่งนี้ เซี่ยซือเหมิงก็อ้าปากค้างอย่างห้ามไม่อยู่ “นั่นหมายความว่าพวกเราจะมีนายคนใหม่อีกแล้วน่ะสิ?!”
“คงจะเป็นอย่างนั้น” ถงเฉิงพยักหน้าอย่างจนปัญญา
สีหน้าของเซี่ยซือเหมิงหมองลงทันที
เธอสวมผ้าคลุมสีทอง เดินไปมาบนลานของป้อมโบราณ เหมือนมดที่อยู่บนกระทะร้อน “ไม่ได้ ไม่ได้เลย… ไอ้จั่วชิงนั่นได้เป็นผู้บัญชาการใหญ่ ตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการพิเศษก็ว่างมาตลอด พวกเราเพิ่งจะได้ใช้ชีวิตแบบไร้กฎไร้… เอ่อ แบบจัดการตัวเองได้ไม่กี่วัน ตอนนี้ก็จะมีเจ้านายโผล่มาอีกคน... แบบนี้ต่อไปพวกเราคงไม่สามารถเซ็นใบลาให้ตัวเองได้แล้วสิ”
“…” ถงเฉิงมุมปากกระตุก “หัวหน้า พูดตามจริงแล้ว ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้อยู่แล้ว…”
“ใช่ค่ะหัวหน้า ก่อนหน้านี้คุณก็แอบเข้าไปในออฟฟิศตอนที่ผู้บัญชาการจั่วไม่อยู่ แล้วแอบประทับตราเอง คราวที่แล้วโดนจับได้ เขายังหักเงินเดือนคุณไปตั้งครึ่งปี…” สมาชิกหน่วยฟีนิกซ์คนหนึ่งพูดอย่างระมัดระวัง “ต่อไปพวกเราทำเรื่องขออย่างเป็นทางการจะดีกว่านะคะ?”
