เซี่ยซือเหมิงตบแก้มตัวเองอย่างกลุ้มใจ “เออใช่ แล้วผู้อำนวยการคนใหม่เป็นใคร?”
“อดีตหัวหน้าหน่วยม่านราตรี คนที่เพิ่งเลื่อนขั้นเป็นยอดมนุษย์ หลินชีเยี่ย”
เซี่ยซือเหมิงชะงักอยู่กับที่
“หลินชีเยี่ย?”
เธอดูเหมือนจะนึกอะไรออก พยักหน้าเบา ๆ “ก็สมควรแล้ว ตอนนี้คนที่จะรับตำแหน่งนี้ได้ก็มีแค่เขาคนเดียว…”
“หัวหน้าคะ ผู้อำนวยการหลินคนใหม่นี่ นิสัยเป็นยังไงบ้างเหรอ?” สมาชิกใหม่ที่เพิ่งเข้าหน่วยฟีนิกซ์ไม่นานถาม
“ฉันก็เคยเจอหน้าเขาแค่ไม่กี่ครั้ง ไม่ได้รู้จักเป็นพิเศษ… แต่เขาคงไม่ใช่คนที่เจรจาด้วยได้ง่าย ๆ แน่” เซี่ยซือเหมิงถอนหายใจยาว ยืนอยู่กับที่อย่างหงุดหงิดพักใหญ่ จู่ ๆ ก็เงยหน้าขึ้นแล้วพูดอย่างแค้นเคือง “ช่างมันเถอะ พึ่งคนอื่นไม่เท่าพึ่งตัวเอง แทนที่จะต้องคอยฟังคำสั่งคนอื่น ทุกคนมาร่วมกับฉันก่อกบฏดีกว่า! ฉันเซี่ยซือเหมิงก็สามารถขึ้นแทนที่เขาได้!”
สมาชิกหน่วยฟีนิกซ์ทุกคนตกใจสุดขีด “หัวหน้า นี่มันน่าจะไม่ดีนะคะ!”
“ใช่! เขาเป็นนายของพวกเรานะ ถ้าเขาได้ยินเข้า ต่อไปชีวิตพวกเราต้องลำบากแน่!”
“แล้วอีกอย่าง เขาเป็นถึงยอดมนุษย์นะคะ หัวหน้าสู้เขาไม่ได้หรอก...”
“หัวหน้าลองใช้กลอุบายสาวงามดูไหมคะ?”
“…”
