บทที่ 1595 หนังสือมอบอำนาจ
หลินชีเยี่ยได้ก้าวข้ามขีดจำกัดแล้ว
หลังจากได้เห็นการจากไปของเจียงเอ่อร์ การทรยศของอันชิงอวี๋ การฆ่าฟันระหว่างพี่น้อง และความตายของเฉาเยวียน... หัวใจของหลินชีเยี่ยก็ตายด้านไปนานแล้ว เขาเหมือนคนจมน้ำที่ถูกความสิ้นหวังและความเจ็บปวดท่วมท้น จมดิ่งอยู่ในความมืดเพียงลำพัง
ในสายตาคนนอก เขาเพียงแค่ติดอยู่ใน ‘ด่านจิตใจ’ เหมือนคนป่วยที่เฉื่อยชา แต่ไม่มีใครในโลกนี้จะรู้ได้ว่าภายใต้สายตาที่เงียบเหงานั้น ซ่อนความเศร้าโศกไว้มากมายเพียงใด
หลินชีเยี่ยรู้ว่าตัวเองต้องก้าวข้ามไป ตราบใดที่ยังไม่ผ่าน ‘ด่านจิตใจ’ เขาก็จะเป็นเพียงคนไร้ค่าตลอดไป… และสิ่งเดียวที่เขาทำได้คือการทิ้งทุกอย่างในอดีต ฝังความเจ็บปวดและความสิ้นหวังไว้ในใจตลอดไป อาศัยมันเป็นแรงผลักดันก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์
แต่เมื่อเสิ่นชิงจู่ปรากฏตัว ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป