“หัวหน้าหลิน ผู้บัญชาการจั่วรอคุณอยู่ที่สำนักงาน” คนที่มาคือเลขานุการของจั่วชิง เมื่อกล่าวจบ เขาก็ผายมือทำท่า ‘เชิญ’
หลินชีเยี่ยงุนงงเล็กน้อย “ผู้บัญชาการจั่วต้องการพบผม? เมื่อกี้เขายังอยู่…”
หลินชีเยี่ยมองไปรอบ ๆ ถึงได้พบว่าจั่วชิงหายไปนานแล้ว
“ผู้บัญชาการจั่วมีเรื่องสำคัญจะปรึกษากับคุณ จึงรออยู่ที่สำนักงานโดยเฉพาะ” หมิ่นจวินเลี่ยงพูดอีกครั้ง
หลินชีเยี่ยเห็นดังนั้นก็ไม่พูดอะไรอีก เขานัดเจอกับเสิ่นชิงจู่อีกครั้ง แล้วรีบเดินไปที่สำนักงานผู้บัญชาการใหญ่
…
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
“เข้ามา”
หลินชีเยี่ยเปิดประตูเข้าไปในสำนักงาน จั่วชิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงาน ตรงหน้ามีเอกสารวางอยู่ มองเขาด้วยรอยยิ้ม
“มีอะไรเหรอครับ ทำไมต้องคุยที่นี่ด้วย?” หลินชีเยี่ยนั่งลงตรงข้ามเขาพลางถามอย่างสงสัย
จั่วชิงไม่ตอบ แต่ย้อนถามว่า
“นายทะลวงผ่านด่านจิตใจได้สมบูรณ์แล้วเหรอ?”
“อืม”
“ในใจยังสับสนอยู่ไหม? มีที่ไหนไม่สบายอีกไหม?”
