“เจอแล้ว…” เขาพยายามขยับร่างกายสุดกำลัง แขนขาวซีดที่เหลือเพียงกระดูกแทงทะลุออกมาจากเนื้อ ชี้นิ้วไปยังความว่างเปล่าเบื้องหน้า
ระลอกคลื่นปรากฏขึ้นกลางอากาศ เผยให้เห็นโลกมืดมนที่ซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ อยู่เบื้องหลัง กลิ่นอายแห่งนรกที่เย็นเยียบและน่าขนลุกพวยพุ่งออกมา ปกคลุมหาดโขดหินทั้งหมดในพริบตา
เมื่อได้สัมผัสกลิ่นอายคุ้นเคยนั้น ลูซิเฟอร์รู้สึกดีใจอย่างบ้าคลั่ง
“อยากฆ่าข้า… ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก... ต้าเซี่ย… ข้าจะทำให้พวกแกต้องชดใช้…”
ปีกที่หักครึ่งกระแทกลงบนโขดหินอย่างแรง ก้อนเนื้อที่มีเลือดไหลโชกพุ่งเข้าไปในนรก พร้อมกับที่ประตูนรกค่อย ๆ ปิดลง หาดโขดหินทั้งหมดก็กลับคืนสู่สภาพเดิม
ลูซิเฟอร์เข้าสู่นรก กลิ้งไปตามขอบหน้าผาหินมุ่งหน้าสู่ใจกลางนรกอย่างต่อเนื่อง ดวงตาฉายแววสงสัย “กลิ่นคาวเลือดรุนแรงเสียจริง…”
ลูซิเฟอร์เคลื่อนตัวไปข้างหน้าพลางมองไปรอบ ๆ ความสงสัยในดวงตายิ่งทวีคูณ
นรกแห่งนี้… ทำไมถึงเงียบจังนะ?
