เสียงคำรามด้วยความโกรธแค้นดังออกมาจากร่างที่บาดเจ็บ แต่ถูกเสียงคลื่นกลบหายไปลูซิเฟอร์คลานอยู่บนโขดหิน ค่อย ๆ เคลื่อนร่างเหมือนหนอน พลางสบถด่า
การล้อมโจมตีของเหล่าเทพต้าเซี่ยทำให้เขาเกือบตายหลายครั้ง หากไม่ใช่เพราะตอนสุดท้ายที่แยกร่างออกเป็นสองส่วน กลายเป็นปีศาจที่เหมือนกันไปอีกตน เขาคงตายอยู่ในทะเลนั้นไปแล้ว
แม้ว่าเขาจะใช้วิธีนี้เพื่อเอาชีวิตรอด แต่ชีวิตก็กำลังเสื่อมถอยอย่างรวดเร็ว เขาอาศัยกระแสน้ำในทะเลลึกลอยมาถึงน่านน้ำแห่งนี้ ลมหายใจอ่อนแรงถึงขีดสุด หากไม่รักษาบาดแผลในเร็ววัน ตัวเขาเองก็จะตายเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว
“ประตูนรก... น่าจะอยู่แถวนี้…” ลูซิเฟอร์พยายามขยับร่างกายอย่างยากลำบาก ทิ้งรอยเลือดสีแดงฉานไว้บนโขดหิน
สายตากวาดมองหาบางสิ่งรอบ ๆ อย่างร้อนรน มีเพียงการกลับไปยังนรกและอาศัยพลังของรากฐานนรกเท่านั้น ถึงจะมีโอกาสช่วยชีวิตเขาจากภาวะใกล้ตายได้
ในที่สุด สายตาของเขาก็หยุดนิ่งอยู่ที่ความว่างเปล่าจุดหนึ่ง ในดวงตาสีหม่นนั้นปรากฏประกายแสงวูบหนึ่ง
นั่นคือความหวังในการมีชีวิตรอดของเขา!
