สวรรค์ฝ่าเท้ามหึมาเหยียบตำหนักเจ็ดสิบกว่าหลังให้พังทลายกลายเป็นซากปรักหักพังในพริบตา ฝุ่นควันม้วนตัวปกคลุมสรวงสวรรค์ แขนทั้งสี่ข้างที่หนาใหญ่กำกระแสสีขาวไว้แน่น บังคับให้หยุดอยู่ตรงหน้าโซ่สีขาวที่เคลื่อนไหวเหล่านี้บิดตัวในฝ่ามือของยักษ์สีดำ ไอสีขาวลอยขึ้นจากฝ่ามือ เผาให้เกิดรูใหญ่ในพริบตา“กฎเกณฑ์? นี่คือกฎเกณฑ์อะไร?” เสียงประหลาดใจดังออกมาจากร่างของไนอาลาโธเทป โซ่สีขาวเหล่านั้นทะลุผ่านร่างยักษ์แล้วเริ่มแผ่กระจายอย่างรวดเร็วในร่างของมัน ราวกับเส้นเลือดที่แตกแขนงไปทั่วร่าง“สลาย” หลินชีเยี่ยที่อยู่บนท้องฟ้าเอ่ยเสียงเรียบเสียงสนั่นดังก้องจากท้องฟ้า ร่างยักษ์ของไนอาลาโธเทปแตกสลายเป็นควันสีดำในพริบตา ส่วนหนึ่งพุ่งผ่านท้องฟ้าราวกับดาวตก มุ่งหน้าออกจากสรวงสวรรค์!ปัง!ในตอนนั้นเอง ไนอาลาโธเทปที่อยู่กลางอากาศ จู่ๆ ก็ราวกับชนเข้ากับกำแพงที่มองไม่เห็น ถูกกระแทกถอยหลังไปหลายก้าว หันบินไปอีกทิศทางหนึ่ง แต่ก็ถูกกำแพงที่มองไม่เห็นขวางไว้อีก!ดวงตาสีดำสนิทเปล่งแสงประหลาด มันถึงได้เห็นว่า ‘ระนาบ’ ที่ยาวไม่มีที่สิ้นสุด กว้างไม่มีที่สิ้นสุด ไร้ความหนาไร้สี ได้ตัดกันเป็นรูป ‘井’ กักขังร่างของมันไว้ตรงกลาง
