เมื่อหลินชีเยี่ยบนท้องฟ้าดีดนิ้วเบาๆ ระนาบอีกสองสายก็พาดผ่านด้านบนและด้านล่างของไนอาลาโธเทประนาบทั้งหกนี้ขนานกันเป็นคู่และตั้งฉากกันเป็นคู่ พื้นที่ลูกบาศก์โปร่งใสตรงกลางที่ถูกแบ่งแยกนั้นเหมือนคุกที่กักขังเขาไว้ภายใน!ไนอาลาโธเทปลอยอยู่กลางลูกบาศก์ ขมวดคิ้วมองไปรอบๆ ก่อนจะจับจ้องไปที่หลินชีเยี่ยที่อยู่ไกลออกไป แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา“เจ้าไม่ใช่หลินชีเยี่ย… เจ้าเป็นใครกัน?”คำพูดเดียวกันนี้ เมื่อไม่นานมานี้หลินชีเยี่ยก็เคยถามเขาที่โรงพยาบาล… เพียงแค่สิบกว่านาที บทบาทของทั้งสองก็สลับกันแล้วหลินชีเยี่ยก้มมองลงมาที่เขา ไม่มีทีท่าจะตอบคำถามแต่อย่างใด มองเขาเงียบๆ แล้วยกนิ้วชี้ไปที่ไนอาลาโธเทปที่อยู่กลางลูกบาศก์จากระยะไกลระนาบทั้งหกบีบตัวในทันที พื้นที่ลูกบาศก์โปร่งใสตรงกลางยุบตัวเข้าหาจุดศูนย์กลางราวกับดาวเคราะห์ที่ดับสูญแสงสว่างจ้าวาบขึ้นบนท้องฟ้า ทำให้ทุกร่างในซากปรักหักพังของสรวงสวรรค์ต้องหลับตาลงเมื่อพวกเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าแสงสว่างบนท้องฟ้าจางหายไป หลุมดำรัศมีหลายกิโลเมตรกำลังค่อยๆ หดตัว รอยแตกของมิติปกคลุมท้องฟ้าทั้งผืนราวใยแมงมุมหลินชีเยี่ยมองลงไปที่หลุมดำที่กำลังยุบตัวนั้น ร่างของไนอาลาโธเทปหายไปแล้ว ดวงตาคู่ลึกล้ำของเขาหรี่ลง“พลังที่ใช้ได้ยังอ่อนเกินไป… ช่างเถอะ ก็แค่ของนอกกาย”เขาส่ายหน้า แสงสีขาวที่ไหลเวียนในอกค่อยๆ จางหาย วิญญาณที่เคยแข็งแกร่งเริ่มพร่าเลือน… เพียงชั่วค
