รู่ก็กลับไปเป็นวิญญาณปกติที่อ่อนแอเหมือนเดิมดวงตาของร่างวิญญาณหลินชีเยี่ยปิดลง ค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า……หลายร้อยกิโลเมตรออกไปหมอกดำโกลาหลกลุ่มหนึ่งพลันผุดขึ้นมาจากความว่างเปล่า กลายร่างเป็นหลินชีเยี่ยอีกคนไนอาลาโธเทปหันกลับไปมองทิศทางที่สรวงสวรรค์ตั้งอยู่ ใบหน้าหม่นหมองอย่างยิ่ง“ถึงกับสามารถควบคุมพลังของโลกใบนี้ได้… หรือว่าไอ้หมอนั่นยังซ่อนไพ่ที่ข้าไม่รู้เอาไว้?”เขายืนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะละสายตากลับมา แบมือออกเบาๆ โครงร่างจำลองขนาดเล็กของโรงพยาบาลก็ปรากฏขึ้นในอากาศมุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย “ไม่ว่าเจ้าจะมีไพ่อะไร ต่อไปไม่มีโรงพยาบาลและร่างกายนี้ ถึงจะถูกช่วยกลับมาก็เป็นได้แค่คนพิการตลอดไป… แค่ได้สิ่งนี้มา การเร้นกายมาหลายปีของข้าก็ไม่เสียเปล่า”ไนอาลาโธเทปกำมือ โครงร่างโรงพยาบาลนั้นก็หายไป เขากำลังจะจากไป แต่นึกอะไรขึ้นได้จึงหันกลับไปมองอีกครั้ง“เกือบลืมไป… ยังมีไอ้หมอนั่นอีกคน”……สรวงสวรรค์หลังจากการต่อสู้ระหว่างไนอาลาโธเทปกับเหล่าเทพแห่งต้าเซี่ย วังส่วนใหญ่กลายเป็นซากปรักหักพัง ท่ามกลางฝุ่นที่ฟุ้งกระจาย มีร่างหนึ่งค่อยๆ เดินไปตามถนนหินที่แตกร้าว เสื้อคลุมสีแดงเข้มสะท้อนแสงไฟที่ยังคงเหลืออยู่ดูแดงฉาน“อัน… ชิงอวี๋”เสียงแหบแห้งดังมาจากซากปรักหักพัง อันชิงอวี๋หยุดฝีเท้า แล้วหันหน้ากลับไปมองอย่างสงบนิ่งท่ามกลางซากปรักหักพังของสรวงสวรรค์ ร่างหนึ่งถูกกำแพงที่พังทลายทับจมกองเล
