ออกไปจากที่นี่ พลังของข้าก็จะลดลงมาก……ดังนั้น ข้าต้องการร่างกายหนึ่งเพื่อใช้เคลื่อนไหวภายนอก”ความวุ่นวายที่คืบคลานมองดูหลินชีเยี่ยอย่างพินิจพิเคราะห์ พูดอย่างไม่รีบร้อน “แม้จะเป็นเพียงร่างมนุษย์ต่ำต้อยเหมือนมด แต่ผ่านการชำระล้างด้วยพลังศรัทธาและกินท้อสวรรค์มาแล้ว ถือว่าใช้ได้……เมื่อรวมกับพลังบางส่วนของโรงพยาบาลนี้ ข้าก็จะใช้พลังได้เจ็ดส่วน เมื่อข้าออกไปและย่อยโรงพยาบาลนี้จนหมด ได้ร่างที่สมบูรณ์แบบคืนมาโลกนี้ก็จะตกเป็นของข้า……ก่อนถึงตอนนั้น ร่างของเจ้า ข้าขอยืมใช้ก่อนล่ะ”ความวุ่นวายที่คืบคลานยกแขนยาวอีกข้างขึ้น แสงดำสิ่งลี้ลับปกคลุมฝ่ามือ พุ่งชนกลางหน้าผากของหลินชีเยี่ยอย่างรุนแรง!ตึง!!เสียงทุ้มหนักก้องกังวานในท้องฟ้า หลินชีเยี่ยรู้สึกว่าสมองว่างเปล่าทันที จากนั้นก็เห็นท้ายทอยของตัวเองกำลังห่างออกไปเรื่อยๆ……“ในวิญญาณยังมี ‘สมอ’ ฝังอยู่……ถ้าอย่างนั้น ก็ปล่อยให้แกเป็นตายอยู่ในร่างฉันแล้วกัน”วิญญาณที่พร่ามัวถูกแรงกระแทกจนกระเด็นออกมาจากร่างกายของความวุ่นวายที่คืบคลานเหมือนกับถุงพลาสติกที่ปลิวไปตามลม ลอยเคว้งคว้างกลางอากาศไปมา เมื่อส่วนหัวไร้หน้าของความวุ่นวายที่คืบคลานเกิดเป็นช่องวงกลมขึ้น แรงดึงดูดอันน่าสะพรึงกลัวก็กลืนวิญญาณนั้นเข้าไปในท้องของเขา!หลังจากกลืนวิญญาณของหลินชีเยี่ย ความวุ่นวายที่คืบคลานก็หัวเราะเบาๆ ร่างสูงใหญ่นั้นเหมือนเปลวไฟสีดำสยอง พุ่งเข้าสู่ร่างที่ไร้วิญญาณนั้นอย่าง
