มืองปีกครามทั้งเมืองเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส เส้นผ่านศูนย์กลางก็ไม่ถึง 50 ลี้ เขาอยู่ทางทิศตะวันตกของเมือง ห่างจากทิศเหนือไม่ใช่เส้นตรง ระยะทางก็ใกล้เข้ามาอีกหน่อย อยู่ในขอบเขตการควบคุมสิ่งของของเขาโดยสิ้นเชิง
ที่จริงแล้ว หากใช้คุณสมบัติพิเศษของคัมภีร์หมาก《ก้าวเหิน》เพิ่มระยะการโจมตี ขอบเขตการควบคุมสิ่งของของเขาก็จะสามารถเพิ่มขึ้นได้อีก
เมื่อกระบี่บินพุ่งออกไป สายตาของเซียวเหยียนก็จับจ้องไปที่ทิศเหนือของเมือง
และข้างกายเขา เซียวจื่อเซวียนกับเฉินเฟิง หลิวรั่วซีและคนอื่นๆ ล้วนแต่จ้องมองเซียวเหยียนอย่างตะลึงงัน
คนที่ตกตะลึงที่สุดคงจะไม่มีใครเกินเซียวจื่อเซวียน
เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่า พี่เหยียนที่ตนเองอยู่เป็นเพื่อนทุกวัน ทุกวันเอาแต่วาดภาพอยู่ในสวน ไม่ก็ออกไปตกปลากับท่านอาสอง ว่างๆ ยังวิ่งไปที่ห้องครัวทำขนมกลับ….จะเก่งกาจถึงเพียงนี้
ขอบเขตสิบห้าลี้?
เขารู้สึกตื่นเต้นจนแทบจะหายใจไม่ทัน
สวรรค์!
หากท่านย่าใหญ่พวกเขารู้เข้า นั่นคงจะไม่ตื่นเต้นตายรึ?
แต่… พี่เหยียนฝึกฝนอย่างไร?
ตนเองไม่เคยเห็นเขาแตะกระบี่เลย!
หากไม่ใช่เพราะคำพูดคำจาและกิริยาท่าทางของเซียวเหยียนยังให้ความรู้สึกคุ้นเคยอยู่บ้าง เซียวจื่อเซวียนคงจะค
