[เพียงแค่สายตาก็สามารถเปลี่ยนโครงสร้างทางสรีระได้เหรอ?] เจียงเอ่อร์ร้องถามด้วยความประหลาดใจ [มันเก่งขนาดนั้นเลยหรือ?]“ใช่ นี่คือพลังของประตูสัจธรรม……นอกจากนี้ ฉันยังทำได้มากกว่านี้อีก”อันชิงอวี๋ก้มตัวหยิบก้อนหินเล็กๆ จากชายหาดขึ้นมา แล้วเขย่าอย่างเบามือ ในพริบตาเดียว ก้อนหินก็กลายเป็นดิน ต้นกล้าเล็กๆ โผล่ขึ้นมา ภายในไม่กี่วินาที มันก็เติบโตเป็นดอกกุหลาบสีขาวบานสะพรั่งยามเห็นภาพที่แปลกประหลาดนี้ เจียงเอ่อร์ก็อ้าปากค้างอันชิงอวี๋หยิบดอกกุหลาบสีขาวขึ้นมา เขาอยากจะส่งให้เจียงเอ่อร์ แต่ปลายนิ้วกลับทะลุผ่านความว่างเปล่ามือของเขาหยุดค้างอยู่กลางอากาศ ดวงตาเต็มไปด้วยความขมขื่น “ถึงแม้จะเปลี่ยนหินให้เป็นทองคำได้ แต่จะมีประโยชน์อะไร……ถ้าฉันช่วยเธอไม่ได้”เจียงเอ่อร์เห็นดังนั้น จึงเม้มปากเล็กน้อย เธอแตะศีรษะของอันชิงอวี๋อย่างอ่อนโยน [เราไม่ได้ตกลงกันหรือว่าจะใช้เวลาที่เหลือนี้อย่างมีความสุข คุณพูดไม่เหมือนเดิมเลยนะ]อันชิงอวี๋หายใจเข้าลึกๆ แล้วเช็ดน้ำตา ริมฝีปากแย้มยิ้ม “ไม่เป็นไร เรามาต่อกันเถอะ……เส้นทางนี้ยังยาวนัก เธอเล่าให้ฉันฟังต่อสิว่าตอนเด็กๆ เธอเคยทำอะไรที่นี่บ้าง?”อันชิงอวี๋หมุนตัว ก้าวเดินตามชายฝั่งทะเลสาบเอ๋อร์ไห่ เมื่อเขาเดินไปได้หลายก้าว ก็พบว่าเจียงเอ่อร์ไม่ได้เดินตามมา จึงหันกลับมาด้วยความสงสัย“เจียงเอ่อร์?”เจียงเอ่อร์ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ ดวงตาครึ่งโปร่งแสงจับจ้องอันชิงอวี๋แล้วกล
