อันชิงอวี๋นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง “เบื้องหลังประตูสัจธรรม ย่อมเป็น ‘สัจธรรม’ ……”“สัจธรรมคืออะไรกันแน่?”“แก่นแท้ของการหมุนเวียนของโลก ก็คือ ‘สัจธรรม’ ตั้งแต่สิ่งเล็กน้อยในระดับจุลภาค ไปจนถึงการเคลื่อนที่ของวัตถุท้องฟ้า ล้วนประกอบขึ้นจากการซ้อนทับกันของสัจธรรม” อันชิงอวี๋ชี้ไปยังความว่างเปล่าตรงหน้า “โลกนี้ ทำไมถึงมีลม? เพราะลมคือการแสดงออกของการไหลเวียนของอากาศ แล้วทำไมอากาศถึงไหลเวียน? สาเหตุหลักประการหนึ่งคือรังสีดวงอาทิตย์ที่ตกกระทบพื้นผิวโลก ทำให้อุณหภูมิพื้นผิวสูงขึ้น กระแสอากาศร้อนจะลอยขึ้น กระแสอากาศเย็นจะลงสู่ด้านล่าง จึงก่อให้เกิดการไหลเวียนของอากาศแล้วทำไมกระแสอากาศร้อนถึงลอยขึ้น? นั่นเป็นเพราะความหนาแน่นของกระแสอากาศร้อนต่ำ พลังงานสูงระยะห่างระหว่างโมเลกุลกว้าง ทำไมความร้อนจึงทำให้ระยะห่างระหว่างโมเลกุลกว้างขึ้น? นั่นเป็นเพราะ……”“หยุด หยุด หยุด!” หลินชีเยี่ยขัดจังหวะ ‘ทำไม’ ที่ไร้ที่สิ้นสุด แล้วเอ่ยด้วยความฉงน “นายต้องการจะบอกว่าโลกหมุนเวียนไปได้ก็เพราะการรวมตัวและซ้อนทับกันของ ‘สัจธรรม’ ใช่ไหม?”“ใช่ มนุษย์เรียกส่วนหนึ่งของสัจธรรมที่ตนเองเข้าใจว่า ‘วิทยาศาสตร์’ แต่นั่นเป็นเพียงเศษเสี้ยวเท่านั้น ภาพรวมของสัจธรรมนั้นแทบจะไม่มีที่สิ้นสุด เหมือนกับโลกจุลภาค ไม่ว่าจะสำรวจอย่างไร ก็ยังมีสสารที่เล็กกว่าเสมอ สาเหตุของลมยังครอบคลุมสัจธรรมที่แทบจะไม่มีที่สิ้นสุด แล้วการโคจรของโลกทั้งใ
