บล่ะ? การโคจรของจักรวาลล่ะ? นอกโลกนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างดำเนินไปอย่างไร?”อันชิงอวี๋หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวต่อ “ไม่มีใครสามารถควบคุมสัจธรรมที่แท้จริงได้ทั้งหมด ความรู้อันไร้ขอบเขตเหล่านี้จะทำให้การรับรู้ของสิ่งมีชีวิตทั้งหลายระเบิด นี่คือเหตุผลที่ว่า เมื่อใดที่มีใครล่วงรู้สัจธรรม ก็จะตกอยู่ในความบ้าคลั่ง เปลี่ยนแปลงนิสัยอย่างสิ้นเชิง หรือถึงขั้นร่างกายระเบิดจนตาย แม้แต่เทพก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น”“ถึงอย่างนั้น ‘สัจธรรม’ ก็ยังทำให้สิ่งมีชีวิตมากมายหลงใหล เพราะถึงแม้จะล่วงรู้และเข้าใจส่วนหนึ่งของสัจธรรมก็จะเพิ่มพลังอย่างมหาศาล การครอบครองสัจธรรมบางส่วน ก็สามารถอนุมานทิศทางของทุกสิ่งที่ต้องการรู้ได้ ไม่ว่าอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต ล้วนอยู่ในขอบเขตการคำนวณของสัจธรรม ดังนั้น จึงไม่มีแนวคิดเรื่องปริภูมิเวลาต่อหน้าสัจธรรม เวลาสำหรับมันเป็นเพียงจุดหนึ่งในทำนองเดียวกัน ตราบใดที่ควบคุมสัจธรรม ก็สามารถใช้ความเชื่อมโยงที่พัวพันกันทำสิ่งที่ตนต้องการ แม้อยู่ห่างไกลกันหลายพันลี้ ดังนั้น แนวคิดเรื่องมิติก็จะหมดความหมาย นี่คือเหตุผลที่ว่า ทำไมผู้พิทักษ์ประตูสัจธรรม ‘ประตูและกุญแจ’ จึงถูกเรียกว่าเป็นปริภูมิเวลาเอง ผู้ที่ครอบครองพลังสัจธรรมบางส่วน สามารถสัญจรไปในปริภูมิเวลาใดก็ได้อย่างอิสระ รู้แจ้งทุกสรรพสิ่ง”หลังจากฟังคำพูดนี้ สีหน้าของหลินชีเยี่ยยิ่งทวีความหนักอึ้งขึ้น“ประตูและกุญแจน่ากลัวขนาดนี้เชียวเหร
