งสองเดิมทีพวกเขากำลังสนทนากันในวัง เมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวที่ประตูหนานเทียน จึงรีบเดินทางมาทันที“เกิดอะไรขึ้น?” จั่วชิงถามด้วยความสงสัยก่วงเฉิงจื่อเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง ทุกคนจึงตกอยู่ในความเงียบเหล่าเทพและยอดมนุษย์ของต้าเซี่ยหันมามองอันชิงอวี๋ สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายคธูลูที่แผ่มาจากตัวเขา สีหน้าซับซ้อนอย่างยิ่งดังที่ซีหวังหมู่กล่าว ตอนนี้อันชิงอวี๋ไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป แต่เป็นสิ่งมีชีวิตจากตำนานคธูลู……การปล่อยให้อันชิงอวี๋ไปต้าเซี่ยเป็นการกระทำที่เสี่ยงอย่างแน่นอนอันชิงอวี๋กวาดตามองอีกฝ่าย บรรดาผู้คนที่เคยทำให้เขารู้สึกปลอดภัย ตอนนี้กลับมีความสงสัยในตัวเขา อีกทั้งยังขวางเขาไว้ที่ประตูหนานเทียนหัวใจของอันชิงอวี๋สั่นสะท้านเล็กน้อย ดวงตาเต็มไปด้วยความขมขื่น“ท่านผู้อาวุโสทั้งหลาย ผมคือรองหัวหน้าหน่วยม่านราตรี อันชิงอวี๋ ผมไม่ใช่ศัตรูของต้าเซี่ย…” อันชิงอวี๋สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วกล่าวอย่างจริงใจ “ผมแค่อยากกลับไปที่ต้าเซี่ยเพื่อส่งคนรักเป็นครั้งสุดท้าย……ขอแค่ชั่วโมงเดียวผมจะกลับมา”ทุกคนมองหน้ากัน ไม่รู้จะตัดสินใจอย่างไร… โจวผิงกำลังจะเอ่ยปาก เสียงเย็นชาของจักรพรรดิหยกก็ดังขึ้น“ขออภัย สรวงสวรรค์ไม่อาจเสี่ยงเช่นนี้ได้”เมื่อสามเทียนจุนไม่อยู่ จักรพรรดิหยกก็เป็นตัวแทนของสรวงสวรรค์ การตัดสินของเขาก็คือการตัดสินของเหล่าเทพต้าเซี่ย เหล่าเทพที่ต้องการช่วยอันชิงอวี๋พูดขอร้อง ต่างก็ตกอยู่ใน
