พสีดำตรงกลางอย่างเหม่อลอย“ชิงอวี๋……” หลินชีเยี่ยอ้าปากค้าง อยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับพูดอะไรไม่ออกอันชิงอวี๋มองโลงศพที่แตกละเอียดเงียบๆ ก้าวเท้าโซเซเข้ามาในตำหนัก“นี่คือ……ชิ้นส่วนทั้งหมดแล้วใช่ไหม?” เขาเอ่ยเสียงแหบแห้ง“อืม” หลินชีเยี่ยพยักหน้า “ฉันเก็บชิ้นส่วนทั้งหมดที่หาได้กลับมาแล้ว……”“เจียงเอ่อร์……” อันชิงอวี๋เอ่ยเสียงแผ่วเบา ขณะที่ร่างของเธอล่องลอยมาหยุดตรงหน้าเขาอันชิงอวี๋หยุดฝีเท้า เขามองร่างที่กำลังจางหายไปครึ่งตัวตรงหน้า ริมฝีปากขยับเล็กน้อย ก่อนจะฝืนยิ้มด้วยใบหน้าที่ขาวซีด“เจียงเอ่อร์… รอก่อนนะ ฉันจะรักษาเธอเอง… ตอนนี้ฉันฟื้นฟูร่างกายกลับมาเต็มที่แล้ว ฉันสามารถผ่าตัดได้แม้กระทั่งการผ่าตัดที่ซับซ้อนที่สุดในโลก… ฉันต้องรักษาเธอได้แน่นอน…”
