ายกขึ้นอย่างแรง กำหมัดแน่น ปีศาจสุญตาจำนวนมากถูกสร้างขึ้นแล้วพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ราวกับจะฉีกร่างอันชิงอวี๋เป็นชิ้นๆ“ไป……” อันชิงหยูย่อตัวลง และกล่าวด้วยเสียงแหบแห้งเจียงเอ่อร์รีบควบคุมชิ้นส่วนโลงศพสีดำ พาอันชิงอวี๋บินหนีออกไปอย่างรวดเร็ว แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะไปไหนได้ไกล ปีศาจสุญตาหลายตัวก็เข้ามาขวางทางไว้ด้านหน้า[แย่แล้ว] สีหน้าของเจียงเอ่อร์ซีดลงทันทีในขณะที่ปีศาจเหล่านั้นกำลังพุ่งเข้ามา แสงอาทิตย์บนท้องฟ้าก็มืดลงอย่างรวดเร็ว ความมืดแผ่ขยายออกเหมือนหมึกที่หยดลงบนกระดาษเหนือศีรษะพวกเขา!เมื่อเห็นท้องฟ้ามืดมิดนี้ เจียงเอ่อร์ก็ตะลึงไปชั่วขณะ ก่อนที่ใบหน้าจะเปี่ยมไปด้วยความยินดี![ชิงอวี๋! ชีเยี่ยมาแล้ว! พวกเรารอดแล้ว!]ปีศาจสุญตาอ้าปากกว้าง เขี้ยวแหลมคมกัดเข้าใส่อันชิงอวี๋ที่ลอยอยู่กลางอากาศ ในจังหวะถัดมา แสงดาบก็วาบผ่าน ปีศาจสุญตาสลายตัวลงอย่างรวดเร็ว แตกออกเป็นกองโคลนที่เน่าเละร่วงหล่นจากท้องฟ้า ร่างหนึ่งที่สวมเสื้อคลุมสีดำและสวมหมวกปีกกว้างก็ยืนอยู่กลางอากาศ สายตาภายใต้หมวกมองไปที่ลูซิเฟอร์ ดวงตาทั้งสองข้างหรี่ลงเล็กน้อย“กลิ่นอายของคธูลู……สิ่งมีชีวิตจากนรก ต้องมลทินของแพะดำด้วยหรือ?”“ชิงอวี๋ เจียงเอ่อร์!” หลินชีเยี่ยขี่เมฆพลิกกายรับร่างทั้งสองที่ลอยอยู่กลางอากาศไว้อย่างมั่นคง ใช้พลังจิตตรวจสอบร่างกายของอันชิงอวี๋อย่างรวดเร็วหลินชีเยี่ยชะงักเล็กน้อยแล้วพึมพำว่า “กลิ่นอายนี้……
