”เขาหยุดชั่วครู่ แล้วรีบส่ายหน้า ใช้มือทั้งสองพยุงอันชิงอวี๋ขึ้น “ชิงอวี๋ นายเป็นยังไงบ้าง?”“แค่กๆๆ ฉันไม่เป็นไร……” อันชิงอวี๋พูดเสียงอ่อนแรง “แต่เจียงเอ่อร์……”หลินชีเยี่ยเงยหน้ามองไปยังเจียงเอ่อร์ที่ลอยอยู่ตรงหน้า ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้“เจียงเอ่อร์ ร่างจริงของเธออยู่ไหน?”เจียงเอ่อร์อ้าปากค้าง แต่ไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่ก้มหน้าลงเงียบๆหัวใจของหลินชีเยี่ยจมดิ่งลงสู่ก้นเหว“ชีเยี่ย ดูเหมือนท่านปฐมเทพนักล่าจะตกอยู่ในอันตรายแล้ว” เฉาเยวียนหันไปมองสนามรบที่อยู่ไกลออกไป พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำหลินชีเยี่ยหันไปมอง เห็นปีศาจสุญตามากมายเต็มท้องฟ้า ล้อมร่างในชุดคลุมดำเอาไว้ ก้อนเนื้อลูซิเฟอร์จ้องมองหมายเลข 27 ด้วยดวงตาเพียงข้างเดียว เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นอีกครั้ง“กลิ่นอายของปฐมเทพ……ข้ารู้แล้ว เจ้าคือปฐมเทพนักล่าที่รอดชีวิตมาจากยุคโบราณใช่หรือไม่? ไม่สิ บัดนี้ต้องเรียกว่าเทพแห่งการลอบสังหารสินะ? ฮึ! ปฐมเทพผู้ยิ่งใหญ่ ยามนี้กลับตกต่ำถึงเพียงนี้เลยหรือ?”สีหน้าของหมายเลข 27 ไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย เขายืนอยู่ท่ามกลางวงล้อมของปีศาจสุญตานับไม่ถ้วน ราวกับวิญญาณไร้เสียงปีศาจสุญตาตัวหนึ่งพุ่งเข้าใส่ อ้าปากกว้างหมายจะฉีกร่างของเขา แต่ในชั่วขณะที่สัมผัสถึงร่างนั้น กลับทะลุผ่านไปอย่างเบาหวิว ที่เหลืออยู่ตรงนั้นดูเหมือนจะเป็นเพียงเงาสะท้อน……ดวงตาของลูซิเฟอร์หรี่ลงเล็กน้อย ราวกับสังเกตเห็นบางอย่าง พลันสะบัดปีกที่
