เมื่อเห็นโลงศพสีดำครึ่งใบนั้น หัวใจของอันชิงอวี๋ก็กระตุกวูบเขาจ้องมองลูซิเฟอร์เงียบๆ อยู่พักใหญ่ ก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างยันตัว ค่อยๆ เคลื่อนตัวไปทางปากปีศาจที่อ้าอยู่ด้านหน้า[คุณไปไม่ได้!] วิญญาณเจียงเอ่อร์ขวางหน้าอันชิงอวี๋ไว้พร้อมเอ่ยอย่างเด็ดขาด“ไม่มีประโยชน์หรอก เจียงเอ่อร์” อันชิงอวี๋ส่ายหน้า “ถึงมันจะไม่ใช้ร่างของเธอมาบีบบังคับฉัน พวกเราก็หนีออกจากที่นี่ไม่ได้อยู่ดี แทนที่จะเป็นแบบนั้น สู้ให้เรื่องมันง่ายกว่านี้ อาจยังมีทางรอดอยู่บ้าง”ลูซิเฟอร์กับพวกเขาไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย หากเจอมิโกพันตัว อาจจะยังมีโอกาสใช้สติปัญญาหลบหนีได้แต่เมื่อเจอพลังที่เหนือกว่าโดยสิ้นเชิง พวกเขาไม่มีทางชนะเลยเขาได้แต่ลองใช้กลเก่า หรือไม่ก็ยอมจำนนอันชิงอวี๋เดินผ่านร่างโปร่งแสงของเจียงเอ่อร์ ใช้มือทั้งสองออกแรงยัน ร่างก็ตกลงไปในปากของปีศาจสุญตาเขารู้สึกเพียงว่าสายตาพร่ามัว รอบข้างหมุนติ้ว พลังอันแข็งแกร่งตรึงร่างเขาไว้แน่น พาลอยไปอยู่ตรงหน้าลูซิเฟอร์ลูซิเฟอร์เห็นอันชิงอวี๋รู้กาลเทศะเช่นนั้น มุมปากก็ยกยิ้ม “ไม่เลว เจ้าฉลาดดี”คลื่นความปั่นป่วนของมิติเวลาหลายสายพัดวนรอบตัวอันชิงอวี๋ เขาขมวดคิ้วจ้องลูซิเฟอร์พลางเอ่ยเสียงทุ้ม “ผมจะไปกับคุณ คุณปล่อยเธอได้แล้ว”ลูซิเฟอร์เลิกคิ้ว รอยยิ้มที่มุมปากชัดเจนขึ้น “ได้สิ”มือซ้ายของมันคลายออก โลงศพสีดำครึ่งใบร่วงลงสู่พื้น สนามแม่เหล็กของเจียงเอ่อร์รับมันเอาไว้จากร
