ะยะไกลกำลังจะบินออกห่างจากลูซิเฟอร์ แต่แล้วอากาศรอบข้างก็บิดเบี้ยวอย่างฉับพลัน!ใบหน้าปีศาจอันน่าสยดสยองอ้าปากกว้าง กัดลงบนโลงศพครึ่งใบอย่างรุนแรง โลงศพที่แตกร้าวอยู่แล้วก็ระเบิดแตกทันที!เสียงฉีกขาดแหลมหูดังขึ้นกลางอากาศ ม่านตาของอันชิงอวี๋หดเกร็ง เศษโลงศพสีดำมากมายปนกับเลือดเนื้อ ถูกปีศาจเคี้ยวขยี้อย่างโหดร้าย ใบหน้าอันน่าสยดสยองบิดเบี้ยวอย่างบ้าคลั่ง ราวกับกำลังหัวเราะเงียบๆวิญญาณเจียงเอ่อร์ที่อยู่ไม่ไกลสั่นสะท้าน ก้มมองร่างของตัวเองที่ค่อยๆ จางหาย ริมฝีปากเม้มแน่น……“รนหาที่ตายรึไง?!!!” เสียงเคี้ยวของปีศาจราวกับฉีกกระชากหัวใจของอันชิงอวี๋เป็นชิ้นๆ เขาหันขวับไปมองลูซิเฟอร์ ดวงตาที่เคยสงบนิ่งและราบเรียบนั้น กลับปะทุด้วยความโกรธอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!“ข้าปล่อยนางแล้ว แต่นางหนีไม่พ้นเอง” ลูซิเฟอร์ดูเหมือนจะสนุกกับความเจ็บปวดและความโกรธแค้นของอันชิงอวี๋มาก เขาสูดหายอย่างตะกละตะกลาม ก่อนจะกล่าวด้วยรอยยิ้มจางๆ “เจ้าไม่รู้หรือว่าการต่อรองกับปีศาจ ไม่เคยมีจุดจบที่ดีหรอก?”คำพูดของลูซิเฟอร์แทงเข้าหัวใจอันชิงอวี๋ ดวงตาของเขาแดงก่ำ พอปีศาจสุญตากลืนกินโลงศพและร่างของเจียงเอ่อร์จนหมด เปลวไฟโทสะที่ไม่เคยมีมาก่อนก็ราวกับลุกโชนขึ้นในทรวงของเขา!ดูเหมือนลูซิเฟอร์จะรู้สึกถึงสายตาที่อยากจะกลืนกินเลือดเนื้อเขาของอันชิงอวี๋ ในดวงตาผุดประกายเย้ยหยัน พูดอย่างไม่รีบร้อน “ไม่ต้องมองข้าเช่นนั้นหรอกเจ้าเป็นเคร
