อวี๋ตอบอย่างไม่แน่ใจ “แต่จากคำพูดของเจียงไท่กงก่อนหน้านี้ เขาไม่ต้องการให้พวกชีเยี่ยเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพราะตอนนี้สถานะของฉัน ก็เป็นครึ่งหนึ่งของประตูและกุญแจ……”[น่าเสียดายที่ตอนนี้สรวงสวรรค์อยู่ในหมอก ถึงแม้พวกเขาอยากมาหาเรา ก็อาจหาไม่เจอ]“นั่นก็ไม่แน่” อันชิงอวี๋ยิ้มน้อยๆ “อย่าลืมนะ หัวหน้าของเราคือหลินชีเยี่ย……ฉันคิดว่า ตอนนี้เขาอาจกำลังเดินทางมาที่นี่แล้ว”“บางทีเราอาจได้เจอพวกเขาอีกครั้งก่อนการผนึก ก็ไม่เลวเท่าไหร่……”อันชิงอวี๋และเจียงเอ่อร์คุยกันสักพัก สายลมเย็นๆ พัดผ่านแก้ม จนรู้สึกง่วงงุนเล็กน้อยอันชิงอวี๋ขยับตัวให้อยู่ในท่าที่สบาย มองดูดวงดาวบนท้องฟ้า แล้วค่อยๆ หลับตา…[ทำไมถึงไม่กลับไปนอนในห้อง?]“ในห้องอึดอัดเกินไป……ฉันอยากสัมผัสโลกใบนี้ให้มากที่สุดก่อนที่จะถูกผนึก”เจียงเอ่อร์มองใบหน้าขณะหลับของอันชิงอวี๋ หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็พิงเขาอย่างแผ่วเบา แล้วหลับตาลงเช่นกัน[ชิงอวี๋…]“หืม?”[หลังจากที่คุณออกมา พวกเราไปเที่ยวทะเลสาบเอ๋อร์ไห่ด้วยกันมั้ย?]“นี่ถือเป็นส่วนหนึ่งของการชดเชยไหม?”[แน่นอนว่าไม่……ฉันเติบโตที่ริมทะเลสาบเอ๋อร์ไห่ ฉันอยากพาคุณกลับบ้านไปดู……แต่ถ้ามีเรื่องโรแมนติกเกิดขึ้นที่ริมทะเลสาบเอ๋อร์ไห่ บางทีอาจจะถือเป็นส่วนหนึ่งของการชดเชยก็ได้นะ~]ได้ยินเสียงแกมแซวของเจียงเอ่อร์ อันชิงอวี๋ก็ยิ้มออกมา “ฉันเข้าใจแล้ว เธอกำลังบอกใบ้ให้ฉันสินะ”[บอกใบ้อะไร ฉันไม่เข้าใจเ
