ลย…]เจียงเอ่อร์แลบลิ้นออกมาเล็กน้อย ลมเย็นพัดมาพร้อมกับพลังวิญญาณที่ลอยละล่อง พวกเขาค่อยๆ จมลงสู่ห้วงนิทราท่ามกลางเสียงคำรามของเหล่ามิโก……“จำนวนสิ่งเหล่านี้ น่ากลัวขึ้นทุกที”นอกประตูหนานเทียน ก่วงเฉิงจื่อถือตราพลิกสวรรค์ มองลงไปยังมิโกที่ทะลักเข้ามาเหมือนคลื่นอย่างไม่ขาดสายดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย“ไม่ว่าขยะจะมีมากแค่ไหน ก็เป็นแค่ขยะ กวาดล้างให้หมดก็พอ” ซุนหงอคงยืนอยู่ข้างๆ เขา ดวงตาลุกโชนด้วยประกายทองอันร้อนแรงเขาลูบนิ้วที่ข้างหู แล้วกระบองยักษ์ก็ขยายขนาดอย่างรวดเร็ว ตกลงใส่กลุ่มมิโก ทันใดนั้น มิโกนับสิบก็กลายเป็นหมอกเลือด มิโกที่เหลือยังคงพุ่งเข้ามาอย่างไม่เกรงกลัวความตาย ก่อนจะถูกตราพลิกสวรรค์ที่กลายร่างเป็นภูเขาทับถมลงไปเมื่อเห็นว่ามิโกรอบนี้ตายหมดแล้ว ก่วงเฉิงจื่อก็เรียกตราประทับกลับคืน“ว่าแต่ การผนึกน่าจะเตรียมพร้อมแล้วใช่หรือไม่?”“ใกล้แล้ว” ไท่อี่เจินเหรินพยักหน้า “วัสดุหลักเตรียมพร้อมหมดแล้ว น่าจะเริ่มการผนึกได้พรุ่งนี้บ่าย”“ให้ประตูสวรรค์อื่นๆ ระมัดระวังด้วย เทียนจุนทั้งสามท่านไม่อยู่ สรวงสวรรค์ไร้เทพสูงสุด อย่าให้เกิดเรื่องวุ่นวายในตอนนี้”“ขอรับ”ร่างของไท่อี่เจินเหรินกลายเป็นแสงหายไปในท้องฟ้ายามค่ำคืน ซุนหงอคงเก็บกระบองทองกลับเข้าไปในหู เอนหลังพิงเสาหินที่ประตูหนานเทียน ปรือตามองระแวดระวังรอบด้านทว่าในขณะนี้ ทั้งสรวงสวรรค์ไม่มีผู้ใดรู้ตัว หมอกดำไร้สุรเสียงได้ข้ามผ่านประตูสวรรค์
