หลายแห่ง ค่อยๆ แทรกออกมาจากภายในวังลึกลับแห่งหนึ่งในสรวงสวรรค์เงาร่างนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นจากหมอกดำ ราวกับไร้ตัวตน ทะลุผ่านกำแพงไปยังสวนที่ปลูกสมุนไพรเอาไว้เสียงกระซิบเลื่อนลอยมาจากหมอกดำ ร่างของมันบิดเบี้ยวกลายเป็นใบหน้าที่น่าขนลุก จ้องมองอันชิงอวี๋ที่กำลังหลับใหลในศาลาโบราณวังวนมิติขนาดเท่ากำปั้นปรากฏขึ้นข้างเท้าของอันชิงอวี๋ กลืนกินสมุนไพรอมตะหลายต้นแล้วหายวับไปในพริบตา“ประตูและกุญแจ… น่าสนุกจริงๆ” มุมปากของใบหน้านั้นยกขึ้นเล็กน้อย ดวงตาว่างเปล่าเผยให้เห็นความบ้าคลั่ง “แต่ยังไม่พอ… แค่นี้ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้ข้าพอใจ……มาทำให้เรื่องนี้น่าสนุกยิ่งขึ้นเถอะ เจ้าติดหนี้บุญคุณข้ายอก โซธอท”เสียงกระซิบของหมอกดำค่อยๆ จางหาย ความผันผวนของมิติเล็กๆ ปรากฏขึ้นอีกครั้งข้างข้อมือของอันชิงอวี๋ในขณะนั้น หมอกดำอลวนไต่ขึ้นบนช่องว่างปริภูมิเวลา ราวกับมือยักษ์ที่ฉีกขยายออก เพียงชั่วครู่เดียว มันก็กลายเป็นรอยแยกปริภูมิเวลาที่ปกคลุมศาลาโบราณทั้งหลังรอยแยกปริภูมิเวลานั้นราวกับปากยักษ์ กลืนกินศาลา โต๊ะหิน รวมถึงอันชิงอวี๋และเจียงเอ่อร์ในพริบตา!เมื่อรอยแยกของปริภูมิเวลาค่อยๆ หายไป หมอกดำที่ลอยอยู่ข้างกำแพง หัวเราะเย้ยหยันอย่างน่าขนลุก แล้วค่อยๆ จางหายไปในอากาศ…เกร๊ง!!!เกือบในเวลาเดียวกับที่อันชิงอวี๋หายไป เสียงระฆังดังสนั่นก้องไปทั่วทุกซอกมุมของสรวงสวรรค์“แย่แล้ว!” ก่วงเฉิงจื่อผู้เฝ้าประตูหนานเทียน สีหน้า
