ูรณ์มันก็จะไม่สามารถฟื้นฟูได้อีกต่อไป”“แยกตัวผมออกจากโลกนี้……จะทำยังไงครับ?”“เราจะผนึก”รัศมีรอบตัวหลิงเป่าเทียนจุนเริ่มโคจร ก่อเป็นอักขระเต๋าซับซ้อนนับพันปรากฏต่อหน้าอันชิงอวี๋ “ด้วยพลังของเหล่าเทพทั้งต้าเซี่ยเราจะวางการผนึกถึง 99,999 ชั้นบนร่างกายของเจ้า ปิดกั้นทุกสัดส่วนของผิวหนังและวิญญาณ แล้วจมลงในห้วงลึกสรวงสวรรค์เพื่อแยกเจ้าออกจากโลกนี้อย่างสิ้นเชิง……เช่นนี้จะช่วยปกป้องชีวิตเจ้า และยับยั้งการฟื้นคืนของประตูและกุญแจ”อันชิงอวี๋นิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วยิ้มอย่างจนใจ “ฟังดูเหมือนการลงโทษ……นี่คือการให้ผมทนทุกข์กับความโดดเดี่ยวชั่วนิรันดร์?”“ไม่ การผนึกจะปิดกั้นความคิดและการรับรู้ เจ้าจะไม่รู้สึกถึงเวลาที่ผ่านไป ไม่ว่าจะจมอยู่ในห้วงลึกนานเพียงใดกับเจ้าแล้ว เหมือนแค่การหลับไปชั่วขณะ เจ้าจะไม่รู้สึกถึงความรู้สึกโดดเดี่ยวแต่อย่างใด”หลิงเป่าเทียนจุนหยุดคิดครู่หนึ่ง “เจ้าวางใจเถอะ อันชิงอวี๋ ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ ข้าจะค้นหาวิธีทำลายประตูและกุญแจให้สิ้นซาก สักวันหนึ่ง เจ้าจะได้เห็นแสงอาทิตย์อีกครั้ง……แต่อาจใช้เวลานาน บางทีอาจเป็นร้อยปี พันปี หรือแม้กระทั่ง……หมื่นปี”อันชิงอวี๋มองหน้าหลิงเป่าเทียนจุนครู่หนึ่ง แล้วยิ้มน้อยๆ “ผมเชื่อคุณ ไม่ว่าคุณจะเป็นไป๋หลี่พั่งพั่งหรือหลิงเป่าเทียนจุน ผมก็เชื่อคุณ……แต่ผมมีคำถามอีกข้อหนึ่ง”อันชิงอวี๋ชี้ไปที่เจียงเอ่อร์ข้างๆ “ถ้าผมถูกผนึก แล้วเธอล่ะ จะทำอย่า
