ื่อพวกเรามาถึงที่นี่แล้ว ก็อยู่อย่างสบายใจเถอะ”อันชิงอวี๋มีสีหน้าสงบนิ่ง เขาเดินดูรอบวังหนึ่งรอบ แล้วตรงไปนั่งที่ศาลาโบราณกลางสวนสมุนไพรวิเศษในศาลาโบราณมีม้านั่งหินสองตัว โต๊ะหินหนึ่งตัว และกระดานหมากล้อมที่ยังเล่นไม่จบวางอยู่บนโต๊ะอันชิงอวี๋ก้มลงพิจารณากระดานหมากล้อมนั้น ดูเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างหลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง อันชิงอวี๋ก็ได้สติกลับมา เอ่ยขึ้นว่า “เจียงเอ่อร์……ความสามารถในการคำนวณของฉันดูเหมือนจะฟื้นคืนมาไม่น้อยเลย”[จริงเหรอ?]“อืม ฉันรู้สึกว่าสมองของฉันแจ่มใสกว่าเมื่อก่อนมาก” อันชิงอวี๋หรี่ตาลงเล็กน้อย “พูดถึงครั้งที่แล้วที่ความสามารถในการคำนวณฟื้นคืนมา ก็เป็นช่วงหลังจากที่มิโกปรากฏตัว… ทุกครั้งที่พวกมันปรากฏตัว ความสามารถของฉันก็จะฟื้นคืนมาเล็กน้อย? พวกมันมีความเชื่อมโยงอะไรกับฉันกันแน่……”อันชิงอวี๋สังเกตเห็นความเชื่อมโยงแปลกๆ ระหว่างเขากับมิโก เมื่อรวมกับเหตุการณ์ต่างๆ ก่อนหน้านี้ รู้สึกว่าในท่ามกลางเบาะแสที่สับสนมากมาย มีบางอย่างกำลังปรากฏชัดขึ้นมา“เจียงเอ่อร์… ก่อนหน้านี้เธอบอกว่า พวกมิโกบูชาใครนะ?”เจียงเอ่อร์ชะงัก [ประตูและกุญแจ]“ประตูและกุญแจ……” อันชิงอวี๋พึมพำชื่อนั้น ขมวดคิ้วแน่นขึ้นเรื่อยๆในตอนนั้นเอง แสงสว่างหลายสายได้ถักทอกันบนม้านั่งหินฝั่งตรงข้าม กลายเป็นร่างอ้วนท้วมสวมชุดนักพรตปรากฏขึ้นตรงหน้าอันชิงอวี๋และเจียงเอ่อร์[พั่งพั่ง!?] เจียงเอ่อร์เห็นคนผู้นั
