เจียงจือหยาเพิ่งก้าวออกไปได้ไม่กี่ก้าว ร่างหนึ่งก็เคลื่อนไหวรวดเร็วราวกับเงาในรัตติกาล มาปรากฏตัวตรงหน้าเขาหลินชีเยี่ยสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม ประสานมือคำนับอย่างสง่างาม พลางกล่าวว่า“ผู้น้อยหลินชีเยี่ยขอคารวะท่านไท่กง”เจียงจือหยาหยุดฝีเท้าสายตาของเขาละจากอันชิงอวี๋หันไปมองหลินชีเยี่ยที่อยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าซับซ้อน “ไม่ต้องมากพิธี”“ขออนุญาตถาม ท่านไท่กงมาที่นี่ด้วยเหตุใด?”“……หลินชีเยี่ย ไฉนเจ้าถึงเดาไม่ออกว่าเหตุใดข้าถึงมาที่นี่?” เจียงจือหยาไม่ตอบตรงๆ แต่ถอนหายใจแล้วย้อนถามหลินชีเยี่ยหลินชีเยี่ยเงียบไปครู่หนึ่ง ยืนตัวตรงแล้วค่อยๆ เอ่ยว่า “วิชาแปลงกายของท่านไท่กงช่างยอดเยี่ยมจริงๆ ตอนที่พวกเราเจอท่านครั้งแรก ไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติเลย……แต่ผมขอเดาอย่างบ้าบิ่นว่า ที่ท่านไท่กงแปลงกายเป็นมนุษย์ธรรมดา แอบมาอยู่ที่มหาวิทยาลัยซ่างจิง คงเพื่อจับตาดูพวกเราใช่ไหมครับ?”เจียงจือหยาสบตากับหลินชีเยี่ยอยู่นาน ก่อนส่ายหน้าพูดว่า “ข้าจะพูดตรงๆ วันนี้อันชิงอวี๋ต้องกลับสรวงสวรรค์กับข้า”“กลับสรวงสวรรค์?” หลินชีเยี่ยเลิกคิ้ว “ไปทำอะไรเหรอครับ?”เจียงจือหยาถอนหายใจยาว “หลินชีเยี่ย ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากบอกเจ้า……ความพิเศษของอันชิงอวี๋ เจ้าคงเดาได้แล้ว จากการสังเกตในช่วงที่ผ่านมา สรุปได้ว่าเขาไม่เหมาะจะอยู่ในโลกมนุษย์อีกต่อไป แต่จะจัดการกับเขาอย่างไร ข้าก็ไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ……ทุกอย่างขึ้นอยู่กับความประสงค์ของ
