ห้อง 609 อาคารเรียน 5หลี่อี้เฟยยืนอยู่ริมหน้าต่างที่มืดสลัว มองไปยังหอประชุมที่มีเสียงดังกึกก้องต่อเนื่องอยู่ไกลๆ พลางขมวดคิ้วแน่นในห้องเรียน เหล่าวิญญาณดูเหมือนจะรู้สึกถึงกลิ่นอายการต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวจากสนามรบนั้น พวกเขาหดตัวไปอยู่ที่มุมห้อง สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและหวาดกลัว“เกิดอะไรขึ้นกันแน่……” หลี่อี้เฟยพึมพำครู่ต่อมาหลี่อี้เฟยกัดฟันแน่น กำลังจะเดินออกจากห้องเรียนไปดู จู่ๆ ก็มีร่างเงาขาวเล็กๆ โรยตัวลงมาจากดาดฟ้าด้วยใยแมงมุมอย่างรวดเร็ว“ผู้จัดการ! ผู้จัดการ!” อาจูห้อยหัวลงบนใยแมงมุม ไต่เข้ามาทางหน้าต่างที่เปิดอยู่ เมื่อเห็นหลี่อี้เฟย ดวงตาทั้งสองก็มีน้ำตาคลอ พุ่งเข้าไปในอ้อมอกของเขา“อาจู?”เมื่อหลี่อี้เฟยเห็นอาจู ก็เอื้อมมือไปลูบหัวเขาโดยไม่รู้ตัว พลางถามอย่างตกใจ “ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่? แล้วชีเยี่ยล่ะ?”“ผู้อำนวยการกำลังต่อสู้กับคนชั่วอยู่ข้างนอก เขาให้ผมมาตามคุณ บอกให้คุณรีบไปหลบที่หลุมหลบภัยใต้ดินแถวนี้”“หลุมหลบภัย? ข้างนอกเกิดอะไรขึ้น?”“ผมก็อธิบายไม่ถูก……แต่ว่าอันตรายมาก! เมื่อกี้ตอนผมมา เห็นแมลงยักษ์สีชมพูหลายตัวบินผ่านไปบนท้องฟ้าน่ากลัวมาก” อาจูราวกับนึกถึงบางอย่าง สีหน้าซีดขาว“ฉันช่วยอะไรได้ไหม?”“โอ๊ย! ผู้จัดการ คุณยังสู้ผมไม่ได้เลย จะช่วยอะไรได้……รีบไปเถอะ ถ้าไม่ไปตอนนี้จะไม่ทันนะ” อาจูเร่งเร้าอย่างร้อนใจ“แล้วพวกวิญญาณพวกนี้……”หลี่อี้เฟยพูดยังไม่ทันจบ อาจูก็เป
