ลี่ยนร่างเป็นแมงมุมตัวกลม พ่นใยแมงมุมสีขาวขนาดใหญ่ออกมา ห่อหุ้มวิญญาณทั้งหมดในห้องเรียนในทันที แล้วพาพวกเขากระโดดออกทางหน้าต่างราวกับว่าวที่ถูกปล่อยร่างแท้ของอาจูคือแมงมุมทอวิญญาณ ใยแมงมุมของเขาสามารถดึงดูดวิญญาณมนุษย์ได้ นี่ก็เป็นเหตุผลที่หลินชีเยี่ยส่งเขามาตามหลี่อี้เฟยโดยเฉพาะ มีอาจูอยู่ เขาก็สามารถพาหลี่อี้เฟยและวิญญาณทั้งหมดไปหลบภัยได้หลี่อี้เฟยเห็นดังนั้น จึงกระโดดตามลงไป วิ่งอย่างรวดเร็วไปตามถนนที่มีแสงไฟกะพริบ ตรงไปยังหลุมหลบภัยใต้ดินไม่รู้ว่าเป็นเพราะมิโกทั้งหมดถูกดึงดูดไปที่หอประชุมหรือเปล่า สองร่างที่วิ่งมาตลอดทางไม่เจอสัตว์ประหลาดตัวไหนเลย ไม่นานก็มาถึงหลุมหลบภัย นักศึกษาและอาจารย์นอนเรียงรายอยู่บนพื้น หลับไปแล้วทั้งหมดหลี่อี้เฟยสะพายกีตาร์ นั่งข้างเสากลม ถอนหายใจยาว……“ตกใจแทบตาย……ผมนึกว่า กว่าจะหาคุณเจอ ก็จะโดนแมลงยักษ์พวกนั้นกินก่อนซะแล้ว” อาจูหน้าซีด ทิ้งตัวนั่งลงข้างหลี่อี้เฟย มือน้อยๆ ตบหน้าอกไม่หยุด“อาจู พวกเราเป็นผู้ช่วยพยาบาล ถึงตายข้างนอกก็กลับไปที่โรงพยาบาลได้ แค่ต้องใช้เวลาฟื้นฟูนานหน่อย ไม่จำเป็นต้องกลัวขนาดนี้” หลี่อี้เฟยอดพูดไม่ได้“แต่ตายแล้วมันเจ็บนี่”หลี่อี้เฟยรู้นิสัยของอาจู จึงถอนหายใจอย่างจนปัญญา จู่ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงถามอีกว่า“จริงสิ ช่วงที่ฉันไม่อยู่ โรงพยาบาลเป็นยังไงบ้าง?”“……”คำพูดนี้ดังเข้าหูอาจู ทำให้เขารู้สึกสะเทือนใจขึ้นมา เขามองหลี่อี้เ
