ำลังบีบเข้าหาหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ อย่างรวดเร็ว“ไม่มีช่องโหว่เลยสินะ……” หลินชีเยี่ยเห็นดังนั้นก็หรี่ตาลงเล็กน้อย“ถึงเวลาลงมือแล้ว”“เมี้ยว!”ขณะที่ฝ่ายหลินชีเยี่ยทั้งสามกำลังเตรียมพร้อม ร่างหนึ่งก็ค่อยๆ เดินเข้ามาในสถานที่จัดงานนั่นคือชายวัยกลางคนแต่งกายเรียบง่าย การปรากฏตัวของเขาเหมือนวิญญาณ แม้แต่พลังจิตของหลินชีเยี่ยก็ยังไม่สามารถรับรู้ได้ เมื่อหลินชีเยี่ยเหลือบไปเห็นเขา ก็ต้องตกตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นดวงตาก็ฉายแววตกใจ!“อาจารย์ซ่งจวิ้น?!”พอได้ยินประโยคนี้ เฉาเยวียน อันชิงอวี๋ และเจียงเอ่อร์ ต่างก็หันไปมองพร้อมกัน คนที่ค่อยๆ เดินมานั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาซ่งจวิ้นที่พวกเขาได้พบตั้งแต่วันแรกที่เข้าเรียนแต่ในช่วงเวลาที่เข้าเรียนมานี้ หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ก็ไม่ได้พบเขาอีกเลย จนแทบจะลืมการมีตัวตนของคนผู้นี้ไปแล้วซ่งจวิ้นก้าวเข้ามาในพื้นที่จัดงานเลี้ยง กวาดตามองมิโกทั้งเก้าตัวที่กำลังบีบวงแคบลงมาบนท้องฟ้า ถอนหายใจอย่างจนใจ แสงสว่างเจิดจ้าแผ่ออกมาจากร่างของเขา รูปร่างค่อยๆ เปลี่ยนไป ในที่สุดก็กลายเป็นชายชราผมขาวเคราขาวชายชราผู้นั้นสวมเสื้อคลุมสีขาว มือถือแส้เฆี่ยนเทพ ฟาดออกไปกลางอากาศ แสงศักดิ์สิทธิ์พุ่งออกไปพร้อมเสียงหวีดหวิว!ตูม!!มิโกตัวหนึ่งร้องด้วยความเจ็บปวด แตกกระจายเป็นละอองเลือดกลางอากาศทันทีชายชราหรี่ตาจนเป็นเส้นบาง พลังศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงกลัวพุ่งลงมาอย่าง