เมิ่งเหล่ยสั่นเล็กน้อย เผลอถอยหลังไปครึ่งก้าว เหลือบมองอันชิงอวี๋ที่อยู่ด้านหลัง ลังเลครู่หนึ่งก้อนกัดฟันก้าวไปข้างหน้าอีกก้าว!เธอจับดาบไม้ไผ่แน่น ชี้ปลายดาบไปที่มิโกที่บินมา ใบหน้าซีดขาว หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงรุนแรง เธอพยายามควบคุมลมหายใจ“เมี้ยว!”ไหลฝูที่กำลังจะพุ่งไปข้างหน้าก็ชะงักฝีเท้า หันไปมองอีกด้าน มีมิโกอีกสองตัวบินลงมาจากเมฆดำมืดอย่างรวดเร็ว!“นี่ก็คือมิโกสินะ” อันชิงอวี๋จ้องมองสิ่งมีชีวิตสีชมพูทั้งสามตัวที่กำลังเคลื่อนที่เข้ามาใกล้อย่างเหม่อลอย ดวงตาฉายแววหม่นหมอง เขาพยายามใช้ [ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว] แต่ทำได้ไม่ถึงหนึ่งวินาทีก็เริ่มไอรุนแรง
