“ถ้าไม่นับตัวนี้ ก็เหลืออีกสามตัว” ฟางโม่ตอบหลินชีเยี่ยพยักหน้าเล็กน้อย “พยามต่อไปนะ และอีกอย่าง หากพบสิ่งของหรือบุคคลที่น่าสงสัยในมหา’ ลัย ให้รีบแจ้งฉันด้วย”เมื่อได้ยินประโยคนี้ ฟางโม่ก็ชะงักไป เหมือนจะรับรู้ถึงบางอย่าง “ท่านชีเยี่ย เกิดอะไรขึ้นในมหาวิทยาลัยซ่างจิงหรือครับ”“ยังไม่แน่ใจ เอาเป็นว่าระมัดระวังไว้ก่อน”“ครับ”ฟางโม่และหลูเป่าโย่วพาเงาขาวมุ่งหน้าไปยังอาคารเรียนห้าหลินชีเยี่ยหยิบชอล์กที่พื้นขึ้นมา แล้วโยนเบาๆ ชอล์กก็กลิ้งไปมาบนพื้น แล้วชี้ไปยังทิศทางหนึ่งนอกห้องเรียนหลินชีเยี่ยมองตามทิศทางนั้น ดวงตาก็หรี่ลงเล็กน้อย…นอกหน้าต่าง แสงไฟแอลอีดีที่สว่างไสวส่องผ่านความมืดที่ค่อยๆ โรยตัวลงมา เสียงเพลงที่สนุกสนานดังขึ้น ร่างหลายร่างเคลื่อนไหวไปมาบนเวที“คุณหลี่อี้เฟยใช่ไหม? ร้องเพลงเพราะดีนะ”บนเวทีกลางแจ้งที่กว้างขวาง ชายคนหนึ่งใส่เสื้อเชิ้ตติดป้ายพนักงาน เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มชื่นชมหลี่อี้เฟยกอดกีตาร์ยืนอยู่ตรงกลาง เกาศีรษะพลางหัวเราะแหะๆ“เนื่องจากคุณเป็นโชว์ที่แทรกเข้ามาแบบกะทันหัน การเดินบนเวทีอาจจะต้องระวังหน่อย ดูที่พื้นได้เลย พวกเราได้…” เจ้าหน้าที่อธิบายเส้นทางขึ้นเวทีให้หลี่อี้เฟยอย่างตั้งใจ คนหลังตั้งใจฟังจนขึ้นใจ แล้วพยักหน้าอย่างจริงจัง“ครับ ผมจำได้แล้ว”“อืม ตอนนี้เหลือเวลาอีกประมาณสามชั่วโมงก่อนการแสดงจริง คุณไปทานข้าวพักผ่อนก่อนได้ แล้วค่อยกลับมา
