ลง!”……เมืองหลวงยามค่ำคืนหลินชีเยี่ยขยี้ตาที่เหนื่อยล้า ร่างของเขาร่อนลงบนยอดตึกสูง มองลงไปที่ถนนที่เต็มไปด้วยแสงไฟนีออน ถอนหายใจยาว“ไม่เจอเลย……พวกมิโกกำลังตามหาอะไรกันแน่?”หลินชีเยี่ย เฉินหาน และสมาชิกหน่วยพิทักษ์ราตรีได้ค้นหาในพื้นที่เมืองหลวงมาเกือบทั้งหมด แม้กระทั่งใต้ดินลึกสามกิโลเมตรก็ถูกหลินชีเยี่ยสำรวจด้วยพลังจิตแต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติแต่อย่างใด[หัวหน้าหลิน วันนี้พอแค่นี้ก่อนเถอะ นายเหนื่อยแล้ว] เสียงของเฉินหานในหูฟังก็ดูเหนื่อยอ่อนเช่นกัน“คงต้องเป็นแบบนั้นแล้ว ถ้าไม่ได้ผล พรุ่งนี้ผมจะลองใช้ ‘ปาฏิหาริย์’ ค้นหาดู……ไม่รู้ว่าจะได้ผลหรือเปล่า”หลินชีเยี่ยถอดหูฟัง มองเวลาแวบหนึ่ง ร่างกายกลายเป็นเงาสีดำหายไปที่ขอบฟ้าแอ๊ด!หลินชีเยี่ยผลักประตูบ้านเปิดเข้าไป ในลานบ้านดูคึกคัก อันชิงอวี๋นั่งเล่นหมากข้างต้นไม้กับเจียงเอ่อร์ หลี่อี้เฟยนั่งบนรถเข็นของอันชิงอวี๋ เริ่มขับวนในลานบ้าน ส่งเสียงร้องตื่นเต้นเป็นระยะ“ชีเยี่ย นายไปไหนมา” อันชิงอวี๋ถาม เนื่องจากไม่เห็นหลินชีเยี่ยมาทั้งวัน“เฉินหานขอให้ฉันช่วยจัดการธุระ เลยอยู่ที่กองบัญชาการเมืองหลวงทั้งวัน” หลินชีเยี่ยยักไหล่อย่างไร้เรี่ยวแรงแล้วเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “ว่าแต่ วันนี้เป็นยังไงบ้าง”“รู้สึก……เหมือนเมื่อวาน ความสามารถในการคำนวณไม่ได้เพิ่มขึ้น เหมือนจะแย่ลงด้วยซ้ำ……” อันชิงอวี๋ขมวดคิ้ว[ไม่ได้แย่ลงหรอก แค่ฉันนำหน้าไปก่อนแค่นั้นเอง] เจียงเอ่อร์ปล
