[ชิงอวี๋ เป็นอะไรไป?] เสียงของเจียงเอ่อร์ดังขึ้นจากหูฟังของอันชิงอวี๋ แต่ในขณะนี้เขากลับแทบไม่ได้ยิน เขากุมศีรษะด้วยความเจ็บปวด หดตัวอยู่บนรถเข็น ปวดหัวจนแทบระเบิด!“ชิงอวี๋”หลินชีเยี่ยรีบวิ่งไปข้างหน้าอันชิงอวี๋ ใช้พลังจิตตรวจสอบร่างกายอีกฝ่าย แต่ไม่พบความผิดปกติทางร่างกายแต่อย่างใด เขาขมวดคิ้วทันที “เป็นผลข้างเคียงทางวิญญาณอีกแล้วเหรอ?”“ฉัน……ไม่เป็นไร……”อันชิงอวี๋กัดฟันกล่าวเสียงแหบ “แค่……ปวดหัวนิดหน่อย……เดี๋ยวก็หาย……นายไม่ต้องห่วงฉันหรอก”สีหน้าของหลินชีเยี่ยไม่สู้ดีนักเมื่อครู่ยังดีอยู่เลย แล้วทำไมถึงปวดหัวกะทันหัน?สิ่งสำคัญคือ เขาสัมผัสถึงกลิ่นอายของมิโกอีกครั้ง……และครั้งนี้มีมากกว่าหนึ่งตัว![ชีเยี่ย รีบไปเถอะ ฉันจะดูแลชิงอวี๋เอง] เจียงเอ่อร์กล่าวอย่างจริงจังหลินชีเยี่ยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็พยักหน้า “ถ้าอาการแย่ลง ให้ติดต่อฉันทางเครื่องมือสื่อสารทันทีนะ”[ค่ะ]ร่างของหลินชีเยี่ยกลายเป็นเงาสีดำในยามค่ำคืน หายไปจากที่เดิมอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันก็กดหมายเลขโทรศัพท์“เฉินหาน พวกมันมาอีกแล้ว……”……มหาวิทยาลัยซ่างจิง ชมรมเคนโด“อรุณห์สวัส รุ่นพี่”“อือ”“สวัสดีรุ่นพี่เมิ่งเหล่ย เอ๊ะ? รุ่นพี่ วันนี้คุณแต่งหน้าหรือเปล่า?”“นี่ก็แปลกดีนะ มีกิจกรรมใหญ่ๆ ในคืนนี้หรือ?”สมาชิกของชมรมเคนโดหลายคนเดินเข้าสู่สนามฝึกซ้อม และเห็นหลู่เมิ่งเหล่ยที่เปลี่ยนชุดเคนโดแล้วกำลังฝึกซ้อมอยู่ข้างๆ พวกเขาถามด้วยความ
