หลินชีเยี่ยจมอยู่ในความคิด “เขาเป็นศาสดาของศาสนาศักดิ์สิทธิ์ตะวันตก และเป็นผู้ที่ผนึกเทพคธูลูบนดวงจันทร์ในอดีต ก็ไม่แปลกที่จะมีพลังอันน่าเกรงขามใช่ไหม?”กิลกาเมชอ้าปากค้าง ไม่อาจโต้แย้งได้มิคาเอล ทูตสวรรค์องค์แรกของสวรรค์ ซึ่งถือเป็นผู้ทรงพลังที่สุดในโลก ขอบเขตของเยลันเดผู้สร้างสวรรค์ อาจจะอยู่เหนือกว่าขั้นสูงสุด ขณะที่กิลกาเมชในตอนนี้เป็นเพียงเทพหลัก การที่เขาสู้ไม่ได้ก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล…“อย่างไรเสีย ข้าไม่ชอบเขา” กิลกาเมชส่ายหน้า “เขาไม่ควรมายุ่งกับข้า มิฉะนั้น ข้าจะไม่สนใจว่าเขาเป็นศาสดาหรือไม่ หากมีครั้งต่อไป ข้าจะลงมืออีกแน่นอน”หลินชีเยี่ยปลอบกิลกาเมชอยู่นานกว่าเรื่องนี้จะจบลง เมื่อออกจากโรงพยาบาล คาบเรียนตอนเช้าก็เกือบจะจบลงแล้วเฉาเยวียนตื่นจากความฝันอย่างงัวเงีย เมื่อเห็นทุกคนเริ่มเก็บหนังสือ เขาก็ยัดสมุดโน้ตเล่มเดียวที่ยังไม่ได้แกะพลาสติกบนโต๊ะลงกระเป๋า แล้วพยักหน้าให้หลินชีเยี่ยและอันชิงอวี๋ “ไปกินข้าวกันไหม?”“……นายยังไม่เท่าหลี่อี้เฟย นอนตรงนี้ยังไม่เท่ากับนอนบนเตียง” หลินชีเยี่ยอดไม่ได้ที่จะบ่น“ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมนอนตรงนี้ถึงหอมกว่าบนเตียง” เฉาเยวียนยักไหล่วันนี้ตารางเรียนของพวกหลินชีเยี่ยค่อนข้างแน่น หลังจากทานอาหารกลางวันแล้ว เดินเล่นในมหาวิทยาลัยสักพัก ก็เริ่มเรียนอีกครั้ง จนกระทั่งคาบสุดท้ายจบลง ก็เกือบจะสามทุ่มแล้วเมื่อเสียงกริ่งหมดคาบดังขึ้น เฉาเยวียนก็ตื่น
