“ที่นี่คือโรงอาหารใหม่ของมหาวิทยาลัยซ่างจิง เพิ่งสร้างเสร็จได้ไม่กี่ปี สภาพแวดล้อมก็ไม่เลว”“ชั้นหนึ่งเป็นโรงอาหารแบบบริการตัวเอง ชั้นสองเป็นร้านอาหารท้องถิ่น ชั้นสี่มีอาหารตะวันตกและขนม……อ้อแล้วก็ข้าวไก่ทอดที่ชั้นสามอร่อยมาก ถ้ามีโอกาสต้องลองชิมดู”“ส่วนตรงโน้นคือห้องสมุด ข้างในมีห้องอ่านหนังสือ แต่ปกติคนเยอะมาก และหลังสี่ทุ่มครึ่งก็ปิดแล้ว ถ้าจะอ่านหนังสือทั้งคืนก็ต้องหาห้องเรียนที่เปิดอยู่แทน”จางหยางพาหลี่อี้เฟยเดินชมรอบมหาวิทยาลัยซ่างจิง แนะนำอาคารต่างๆ ทีละหลัง เขาอ้างว่าตัวเองเป็นผู้รอบรู้เรื่องของมหาวิทยาลัย ซึ่งก็ไม่ได้โม้ เพราะนอกจากจะรู้จักมหาวิทยาลัยเป็นอย่างดีแล้ว เรื่องแปลกๆ และเรื่องราวความรักของทุกคณะ เขาก็รู้ทั้งหมด“……พูดถึงเรื่องอ่านหนังสือในห้องเรียน ฉันต้องเตือนพวกนายก่อน”จางหยางดูเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหยุดเดิน ชี้ไปที่ตึกเรียนที่อยู่ไกลออกไป แล้วพูดอย่างจริงจัง“เห็นอาคารเรียนหลังนั้นไหม?”“เห็น ทำไมเหรอ?”“นั่นคือตึก 5 ของมหาวิทยาลัยซ่างจิง หรือที่เรียกว่าตึกวีรชน ก่อนที่จะสร้างตึก 6 ตึกนี้เป็นตึกที่สูงที่สุดของมหา’ ลัย เมื่อก่อนทุกปีจะมีนักศึกษาหลายคนคิดสั้นกระโดดตึกที่นี่” จางหยางหยุดพูดชั่วครู่ “พูดง่ายๆ ก็คือ……ที่นั่นไม่สะอาด”“อ้อ?” พอได้ยินเรื่องผี หลี่อี้เฟยและหลินชีเยี่ยก็สนใจขึ้นมาพร้อมกัน“ตำนานสยองของมหาวิทยาลัย? น่าสนใจ เล่าให้ฟังหน่อย” หลี่อี้เฟยถามอย
