หนึ่งเดียว] อีกแล้ว สุดท้ายก็ปวดหัวทั้งคืน”หลินชีเยี่ยได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจอย่างหมดหนทางเขาก็คาดการณ์ไว้แล้วว่าอันชิงอวี๋จะมีปฏิกิริยาแบบนี้ ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นรองหัวหน้าหน่วยม่านราตรี ตอนนี้สูญเสียขาทั้งสองข้าง แถมยังใช้ผนึกต้องห้ามไม่ได้ ในใจคงจะไม่ยอมรับแน่ชายที่ภายนอกดูอ่อนโยนนุ่มนวลคนนี้ กลับดื้อรั้นกับตัวเอง เขาคงไม่ยอมรับความจริงที่โหดร้ายไร้เหตุผลแบบนี้หลินชีเยี่ยเดินไปที่ประตูสวนหลังบ้าน มองออกไปในสวน สีหน้าของอันชิงอวี๋ดูทรุดโทรมลงกว่าเมื่อวานอีก“แล้วนายว่าพวกเราควรทำยังไงดี?”“บางที เราอาจจะเบี่ยงเบนความสนใจของเขาได้?” เฉาเยวียนลองเสนอ “เขาอยู่แต่ในบ้านหลังเล็กๆ นี้ทุกวัน ก็เลยหลุดพ้นจากเงาของผลข้างเคียงไม่ได้ ถ้าเราทำให้เขาเลิกสนใจเรื่องผลข้างเคียงของตัวเอง หันไปสนใจเรื่องอื่น บางทีทั้งสภาพจิตใจและร่างกายอาจจะดีขึ้นได้”“นายพูดมีเหตุผล”หลินชีเยี่ยครุ่นคิด “หรือจะพาเขาไปอยู่ที่ฐานในเมืองหลวงสักพัก? อีกไม่นานที่นั่นจะคึกคักมาก น่าจะดึงดูดความสนใจของเขาได้”ไม่ทันที่เฉาเยวียนจะพูด หลินชีเยี่ยก็ปฏิเสธความคิดตัวเอง “ไม่ได้ ฟางโม่กับคนอื่นๆ กำลังจะตั้งหน่วยใหม่แน่นอนว่าต้องกระตุ้นความทรงจำของเขา กลายเป็นการสร้างความกดดันให้เขาแทน……ที่ดีที่สุดคือไม่ควรยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของหน่วยพิทักษ์ราตรี ต้าเซี่ย และหมอก ให้ฉันคิดดูก่อน……”หลินชีเยี่ยเดินวนเวียนอยู่นาน ก็คิดไม่ออกว่ามีเรื่องอะ
