ะไรโง่ๆ นายคืออันชิงอวี๋นะ เป็นสัตว์ประหลาดที่หัวขาดยังงอกใหม่ได้ แค่ขาสองข้างเอง จะทำให้นายพิการได้ยังไง? ถึงขาจะใช้ไม่ได้จริงๆ ก็แค่นั่งรถเข็นไปเจียงเอ่อร์ยังนอนในโลงศพเดินทางมากับพวกเราได้ถึงทุกวันนี้ ถึงนายจะต้องนั่งรถเข็น นายก็ยังเป็นรองหัวหน้าหน่วยม่านราตรีของพวกเรา… ไม่มีใครแทนที่นายได้”เสียงของหลินชีเยี่ยมั่นคงท่ามกลางสายลมหนาว อันชิงอวี๋มองใบหน้าด้านข้างของอีกฝ่ายอย่างเหม่อลอย ครู่หนึ่งผ่านไป จึงยิ้มอย่างจนใจ “หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น……”ฐานที่มั่นชั่วคราวของหน่วยม่านราตรีอยู่ไม่ไกลจากสำนักงานใหญ่ในเมืองหลวง ใช้เวลาเพียงยี่สิบกว่านาที รถก็จอดที่ด้านล่างสำนักงานใหญ่ในขณะเดียวกัน เจ้าหน้าที่ฝ่ายสนับสนุนก็กำลังแบกเปลรออยู่ที่ด้านล่าง พอเห็นพวกหลินชีเยี่ยมาถึง ก็รีบเดินเข้ามา ยกอันชิงอวี๋ขึ้นเปลหามอย่างระมัดระวัง แล้วพาเข้าไปในอาคารหลินชีเยี่ยโทรแจ้งสำนักงานใหญ่ระหว่างทาง ทั้งฝ่ายสนับสนุนและแผนกการแพทย์ก็เตรียมทุกอย่างพร้อมไว้แล้ว… อันชิงอวี๋เป็นรองหัวหน้าหน่วยม่านราตรี และเป็นผู้มีคุณูปการต่อต้าเซี่ย เขาสมควรได้รับการดูแลเช่นนี้หลินชีเยี่ย เจียงเอ่อร์ และเฉาเยวียนยืนอยู่ที่ทางเดิน มองอันชิงอวี๋ที่ถูกเข็นเข้าห้องผู้ป่วย หลังจากประตูห้องปิดลง ระเบียงทางเดินก็ตกอยู่ในความเงียบสงัด“เจียงเอ่อร์ อย่ากังวลไปเลย เทียนจุนเคยบอกว่า การบาดเจ็บทางวิญญาณจะมีผลข้างเคียงบ้าง ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะ
