มมืดของรัตติกาล……การปรากฏตัวของสิ่งมีชีวิตจากตำนานคธูลู ทำให้หลินชีเยี่ยกังวลเล็กน้อย แต่โชคดีที่สัตว์ประหลาดตัวนั้นมีพลังแค่ขั้นอนันต์ทั่วไป ไม่ว่าสำหรับเขาหรือเฉินหานก็ไม่ถือว่าเป็นปัญหาใหญ่ เมื่อวิกฤตผ่านพ้นไปแล้ว ก็ถือว่าเป็นแค่เหตุการณ์เล็กๆ เท่านั้นหลินชีเยี่ยเคลื่อนผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืน กำลังจะกลับที่พักชั่วคราว แต่เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงชะลอความเร็วลงเขาก้มมองเวลา คำนวณคร่าวๆ……อืม ถ้วยชามที่ใช้คงถูกเฉาเยวียนล้างเสร็จแล้วหลังจากแน่ใจว่ากลับบ้านไปไม่ต้องล้างจาน หลินชีเยี่ยก็ผลักประตูบ้านเข้าไปทันที ทันใดนั้นก็มีร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาหา!หลินชีเยี่ยมองเฉาเยวียนที่วิ่งพรวดพราดออกมา สีหน้าพลันแข็งค้าง ถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว“นายทำอะไรน่ะ?”“ชีเยี่ย! ชิงอวี๋ฟื้นแล้ว!!!”เมื่อเห็นสีหน้าตื่นเต้นของเฉาเยวียน หลินชีเยี่ยผงะไปเล็กน้อย ก่อนที่ใบหน้าจะเปื้อนรอยยิ้มยินดี รีบพุ่งเข้าไปในห้องทันทีบนเตียง อันชิงอวี๋นั่งพิงหมอน เจียงเอ่อร์ยืนอยู่ข้างเตียง สีหน้าดูเหม่อลอย เมื่อเห็นหลินชีเยี่ยและเฉาเยวียนวิ่งเข้ามา กลับไม่ได้แสดงความดีใจมากนัก ตรงกันข้าม กลับมีความเศร้าที่บรรยายไม่ถูกในตอนนี้ หลินชีเยี่ยสนใจแต่อันชิงอวี๋ จึงไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติของเจียงเอ่อร์“ชิงอวี๋?!” หลินชีเยี่ยเห็นอันชิงอวี๋ฟื้นขึ้นมาจริงๆ มุมปากยกขึ้นโดยไม่รู้ตัวอันชิงอวี๋มีสีหน้าซีดเซียว ดูเหมือนคนที่เพิ่งหายป่วย
