ม่พบอะไรเลย มีเพียงเหรียญดาราที่วางอยู่บนแท่นบูชาตรงกลาง ข้าจึงนำมันติดตัวกลับมา ดูเหมือนปฐมเทพเหล่านั้นกำลังป้องกันข้าอยู่”กิลกาเมชหัวเราะเย็นชา น้ำเสียงไม่ค่อยพอใจมุมปากของหลินชีเยี่ยกระตุกเล็กน้อยในสายตาของกิลกาเมช นี่เป็นเพียงการค้นหาสมบัติ แต่ถ้ามองจากมุมมองของปฐมเทพ กิลกาเมชเหมือนโจรบุกเข้าบ้าน เดินตรวจค้นทุกซอกทุกมุม หาของมีค่า เมื่อไม่พบก็ทำลายประตูบ้านแล้วจากไป“ขั้วโลกใต้……อีกแล้วเหรอ” หลินชีเยี่ยพึมพำกับตัวเองหากจำไม่ผิด แหล่งกำเนิดหมอกคือขั้วโลกใต้ น่าสงสัยว่าที่นั่นจะมีความเชื่อมโยงกับวิหารปฐมเทพหรือไม่หลังจากสนทนากับกิลกาเมช หลินชีเยี่ยก็เริ่มเดินสำรวจในโรงพยาบาล แสงแดดสาดส่อง เจ้าหน้าที่คุยกันหัวเราะเริงร่า กลิ่นอาหารค่อยๆ โชยไปทั่วทุกมุมโรงพยาบาลทั้งหมดอยู่ภายใต้การดูแลของหลี่อี้เฟยอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่มีความผิดปกติใดๆ ราวกับว่าเพียงแค่ห้องขังใต้ดินที่ถูกทอดทิ้งหลินชีเยี่ยนั่งอยู่ในสวนเป็นเวลาครึ่งวันก่อนจะถอดจิตออกจากโรงพยาบาล……วันนี้ต่างจากฝนตกปรอยๆ ในวันวานที่ผ่านมา วันนี้อากาศที่เมืองหลวงดีมากหลินชีเยี่ยฉวยโอกาสเดินเล่นอย่างสบายๆ ในสวนขณะที่แดดกำลังดี จากนั้นก็เข้าไปดูอาการของอันชิงอวี๋เขาไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือไม่ แต่นับตั้งแต่มาที่นี่ สีหน้าของอันชิงอวี๋ที่กำลังหลับใหลดูผ่อนคลายขึ้นบ้าง เพียงแต่หัวคิ้วยังคงขมวดเล็กน้อย ราวกับกำลังครุ่นคิดบางสิ่ง“ฉันรู้
