หลินชีเยี่ยตามหลังอย่างใกล้ชิดไม่กี่นาทีต่อมา เส้าผิงเกอมาถึงหน้าห้องพยาบาลแล้วเคาะประตูเบาๆก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงเล็ดลอดออกมาจากหลังประตู ไม่นาน ประตูก็เปิดออก เผยให้เห็นร่างที่ดูทรุดโทรม นั่นคือเฉาเยวียน“หัวหน้าเส้า คุณ……” เฉาเยวียนพูดไปครึ่งทาง สายตาเหลือบไปเห็นด้านหลัง ดวงตาพลันเปล่งประกาย “ชีเยี่ย?! นายกลับมาแล้ว?!”หลินชีเยี่ยยืนอยู่ที่ประตูห้องพยาบาล ความกังวลในใจยิ่งทวีความรุนแรง “ใครเป็นอะไร?”เฉาเยวียนอ้าปากแต่ไม่พูดอะไร เพียงถอยหลังครึ่งก้าว หลินชีเยี่ยรีบเดินเข้าไปข้างในบนเตียงตรงกลางห้อง มีร่างหนึ่งนอนนิ่งบนผ้าปูที่ขาวสะอาด มีเครื่องมือแพทย์เชื่อมต่อกับร่างกาย ส่งเสียงเตือนแผ่วเบา……