ดาบตรงที่เอวแน่น เหล่ามือใหม่ที่เพิ่งจบจากค่ายฝึกอบรมรู้สึกหวาดหวั่นเล็กน้อยแน่นอนว่า ในหมู่พวกเขาก็มีคนที่แตกต่างออกไปหลูเป่าโย่วมีตาเปล่งประกาย มองไปยังทิศตะวันตก ราวกับกำลังรอคอยบางสิ่งเครื่องบินขนส่งพุ่งทะยานข้ามท้องฟ้า ป้อมปราการสีเงินขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในสายตาอย่างรวดเร็ว กำแพงหมอกอยู่ไม่ไกลออกไปในขณะนี้ หมอกที่ชายแดนกำลังปั่นป่วนอย่างรุนแรง เงาดำราวกับคลื่นพุ่งออกมาจากหมอก เมื่อผู้โดยสารบนเครื่องบินขนส่งมองเห็นรูปร่างของสัตว์ประหลาด ใบหน้าพลันซีดเซียว!“สัตว์ประหลาดอะไรเนี่ย……ทำไมดูน่าขยะแขยงขนาดนี้?”“ต้นไม้? แพะ? หรือปลาหมึก?”“ดวงตาของพวกมัน……ตาของพวกมันกำลังมองเรา!”“……”เหล่าหน่วยพิทักษ์ราตรีรุ่นเยาว์ เมื่อเห็นลูกของแพะดำด้วยตาตนเอง ก็เกิดความตื่นตระหนก แต่โชคดีที่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา พวกเขาก็ได้เห็นสิ่งลี้ลับประหลาดมามาก จึงทำใจได้บ้าง หากเป็นเมื่อก่อน ตอนนี้คงตกใจจนพูดไม่เป็นภาษาไปแล้ว“นี่คือศัตรูของเราเหรอ?” ติงฉงเฟิงมีสีหน้าถมึงทึง “น่ากลัวจริงๆ……ขอบเขตของแต่ละตัวอยู่เหนือขั้นอนันต์!แบบนี้เราจะต้านทานไหวได้ยังไง?”“ต้านไม่ไหวก็ต้องต้าน แค่ถ่วงเวลาได้บ้างก็ยังดี” ฟางโม่ซึ่งใจเย็นที่สุดในกลุ่มกล่าวหลูเป่าโย่ววางมือลงบนด้ามดาบ พลางเลียริมฝีปาก ดวงตาลุกโชนด้วยความฮึกเหิม!เมื่อระยะห่างระหว่างเครื่องบินขนส่งกับด่านชายแดนใกล้เข้ามา ลูกแพะดำก็พุ่งโจมตีถึงขอบกำแพงด้านนอกของด่าน ขณะ