าคิดอะไรอยู่? นี่เป็นไปไม่ได้” ลูซิเฟอร์ส่ายหน้า “เขาถูกท่านผู้นั้นสังหารด้วยตนเอง กฎแห่งเวลาก็กลับคืนสู่ฟ้าดินแล้ว เขาต้องตายอย่างแน่นอน… ซุส เจ้ากลัวเขาขนาดนั้นเลยหรือ?”“ข้าแค่กังวลนิดหน่อย”“ดูเหมือนว่ามันทิ้งเงาไว้ในใจเจ้าไม่น้อย” ลูซิเฟอร์หัวเราะเบาๆ “โอ้ ท่านผู้นั้นจะลงมือกับต้าเซี่ยแล้ว แม้ว่าชาวต้าเซี่ยจะไม่นับถือเทพเจ้า และให้พลังศรัทธาน้อยนิด แต่การปล่อยให้คนเหล่านั้นอยู่ก็เป็นภัย……ฉวยโอกาสที่เหล่าเทพต้าเซี่ยถูกเนรเทศ กวาดล้างต้าเซี่ยให้ราบคาบในคราวเดียว เพื่อป้องกันปัญหาที่อาจเกิดขึ้นในภายหลัง”ซุสราวกับจะเดาความคิดของลูซิเฟอร์ได้ จึงส่ายหน้าพลางกล่าว“เจ้าก็เห็นแล้ว สภาพของข้าตอนนี้ ยากที่จะต่อสู้อีกครั้ง ยิ่งกว่านั้นเรายังต้องจัดการกับพระพรหม……โอลิมปัสครั้งนี้ ไม่สามารถลงมือได้”“ไม่เป็นไร ตอนนี้ในต้าเซี่ยมีแค่เทียนจุนทั้งสองกับมนุษย์อ่อนแอเหมือนมดอยู่ไม่กี่คน ข้ากับท่านผู้นั้นลงมือก็พอแล้ว” ลูซิเฟอร์หยุดครู่หนึ่ง “ส่วนพรหม……แม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บ แต่ก็ยังคงเป็นเทพสูงสุด ด้วยสภาพของเจ้าตอนนี้ สามารถฆ่าเขาได้หรือ?”ซุสกล่าวอย่างเฉยชา “ข้ามีวิธีของข้าเอง”ลูซิเฟอร์เห็นดังนั้นจึงไม่ซักไซ้ ปีกสีดำทั้งหกด้านหลังกางออก ร่างค่อยๆ ลอยขึ้นจากพื้นเขามองลงมายังซุสที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ทองคำ กล่าวอย่างเรียบเฉย “ซุส เจ้าเป็นคนฉลาด เมื่อเลือกร่วมมือกับเราควรรู้ดีว่าหากทรยศ ผลลัพธ์จะเป็นอ