ายจิตวิญญาณของนายแล้ว! ฉันต้องลงมือแล้ว!”“รอ……เดี๋ยว……” อันชิงอวี๋ส่ายหน้าอย่างดื้อรั้น “ให้เวลาฉัน……อีกสองสามวินาที……ฉันใกล้จะได้ยินแล้ว……”“ไม่มีเวลาแล้ว!”เฉาเยวียนเร่งเร้าอย่างกระวนกระวาย อยากฟันฟาดเขาลงทันที แต่เมื่อเห็นสายตาของอันชิงอวี๋จึงยังคงข่มใจตัวเองไว้ได้อันชิงอวี๋หายใจถี่รวดเร็ว คุกเข่าลงฟังอยู่สองสามวินาที ตุ่มเนื้อเริ่มปริที่หน้าผาก หนวดเส้นหนึ่งคืบคลานออกมาจากร่างกาย จนแทบไม่เหลือรูปร่างมนุษย์“อันชิงอวี๋!!!”“ลงมือเลย!! ทุกอย่างที่ถูกปนเปื้อน! ฟันทิ้งให้หมด!” อันชิงอวี๋ขยับหูราวกับได้ยินบางสิ่ง ดวงตาที่เจ็บปวดฉายแววเฉียบคม ตะโกนลั่น!เคร้ง!!ยังไม่ทันที่อันชิงอวี๋จะพูดจบ เปลวไฟสีดำอันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ดมดาบหลายสิบสายพุ่งออกไปในชั่วพริบตา โดยฟันศีรษะอันเต็มไปด้วยติ่งเนื้อของอันชิงอวี๋ขาดลงทันทีคมดาบที่หนาแน่นตกลงบนตัวอันชิงอวี๋ในเวลาเดียวกัน ทั้งแขนขวา แขนซ้าย ขาทั้งสอง หลัง ท้อง……ในชั่วพริบตา อันชิงอวี๋ราวกับถูกฉีกร่างออกเป็นชิ้นๆ เปลวไฟอันน่าสะพรึงกลัวกรีดเอาเนื้อหนังที่ปนเปื้อนออกอย่างแม่นยำ เผาผลาญจนหมดสิ้นความแม่นยำของจุดที่คมดาบเหล่านี้ฟันลงไป แม้แต่ปรมาจารย์ดาบก็ยังไม่แน่ว่าจะทำได้ อีกทั้งในขณะนี้ เฉาเยวียนยังอยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่ง แต่กลับสามารถควบคุมพลังได้อย่างแม่นยำเช่นนี้ ย่อมทำให้ใครต่อใครต้องอ้าปากค้างไม่ถึงหนึ่งวินาที อันชิงอวี๋ก็ถูก ‘สังหาร’
